donderdag 14 maart 2019

Heerlijke soep in 1, 2, 3

Wat een weer, hè...  Ideaal voor lekkere, warme soep!




Met veel plezier geef ik jullie enkele snel-klaar receptjes voor soep.

De gemakkelijkste: erwtensoep

Nodig:
400 gram spliterwten
1 selder
1 prei
2 uien
bouillon

Laat de spliterwten enkele uren weken in een kom water totdat ze veel vocht hebben opgenomen.  Stoof de 2 uien, voeg de prei en de selder er aan toe en tot slot de spliterwten en de bouillon.  Laat 40 minuten koken, mixen en klaar!

Het is een recept van mijn moeder.  Op koude winterdagen bakte ze dan ook nog wat stukjes brood die we in de soep konden doen: heerlijk!


Witloofsoep

500 gram witloof
10 wortelen
1 ui
1 prei
bouillon

De wortelen zijn ideaal om de scherpe smaak van het witloof wat weg te werken.



Knolselder-wortelsoep

1 knolselder
10 wortelen
1 ui
1 prei
bouillon

Knolselder snijden vind ik best een zwaar werk, ook al gebruik ik daarvoor mijn scherpste mes.  Als mijn man thuis is, laat ik hem dat deel doen ;-)




Bloemkool-paprikasoep

1 bloemkool
3 rode en 1 gele paprika
1 ui
1 prei
bouillon

De favoriet van onze kindjes!  De eerste keer schilde ik de paprika, maar dat is eigenlijk niet nodig.



Bouillon

Bouillon kan je verkrijgen door een bouillonblokje in kokend water te doen, maar je kan het ook heel gemakkelijk zelf maken.
Ik maak meestal kippenbouillon.  Daarvoor doe ik beenderen van een gebakken kip samen met wat stukjes prei of wortel en een laurierblaadje in een grote pot koud water.  Dat zet ik op het vuur tot het kookt, dan draai ik de knop uit en laat ik het nog enkele uren trekken.  Meestal maak ik het 's avonds en kan ik het "water" (de bouillon dus) de volgende ochtend afgieten in potjes van bvb een halve liter, die ik dan invries.
Telkens ik soep wil maken, moet ik gewoon een potje bouillon uit de diepvries halen. 


Heb jij ook zo'n lekker soep-receptje dat je graag deelt?
Laat het me gerust weten in de commentaren hieronder of via Facebook of Instagram!




donderdag 31 januari 2019

Mijn leven zonder gsm

Vorige maand heb ik mijn allereerste gsm gekocht.
Tot vorige maand had ik er geen.
Ook geen oud Nokia'tje of zo. Nee, niets.
Ik had nooit een gsm in gebruik.

Ten eerste omdat ik geen extra straling in huis wou toen onze kinderen nog baby en peuter waren. De impact van gsm-straling of sterke wifi-stralen op babyhoofden is nog nooit als 100% onschadelijk uit wetenschappelijk onderzoek bewezen. Bovendien hoor je tegenwoordig zoveel verhalen van kanker om je heen, zelfs van kinderen. Hoe komt dat toch allemaal? Niemand die het weet. Ik durfde geen risico nemen. Ik bande zoveel mogelijk hormoonverstoorders en chemicaliën uit huis en zorgde ook voor zo min mogelijk straling.
Ten tweede omdat ik geen gsm nodig had. Ik werkte thuis, had een vaste lijn en een computer en dat was voor mij voldoende. Ik mailde veel en gebruikte Messenger van Facebook. Telefoneren deed ik via de vaste lijn.
Ten derde omdat ik bang was om verslaafd te geraken. Ik wou niet zo'n moeder zijn die vanachter haar smartphone "hmmm" voortbrengt terwijl haar kinderen iets vertellen. Ik kende mezelf, ik zou uren op zo'n ding verliezen.

Waarom ben ik nu, meer dan 10 jaar nadat zowat alle anderen een gsm in gebruik namen, overstag gegaan en heb ik toch een gsm gekocht? Een smartphone dan nog wel.
Omdat het niet meer zonder ging.
Mensen rondom mij begonnen meer en meer afspraken te maken via Whatsapp i.p.v. via Messenger of de Facebookgroepen.
Ik organiseerde het versieren van de wagen van de ballonnekesstoet, moest daarvoor materiaal gaan halen en daar stond ik dan in de winkel waar ze andere dingen hadden dan die ik van plan was om te kopen. Ik kon niemand bereiken om te overleggen wat het beste was. (Geheel toevallig kwam ik daar in de winkel iemand van onze groep tegen, zodat ik toch kon overleggen en ik de juiste spullen kocht, maar zo'n geluk heb je natuurlijk niet altijd.)
Of ik stond in de plantenspeciaalzaak en ze hadden andere soorten grassen dan diegene die ik thuis op de computer had opgezocht. Maar of dat woekerende grassen waren of vorstbestendige? Met een smartphone had ik dat vlug kunnen opzoeken.
Door de hobby's van mijn kinderen was ik elke avond uit huis om taxi te spelen. Ik nam altijd een boek mee, maar mijn horloge vergat ik steeds vaker (omdat ik die uitdoe om te koken en dan vergeet terug aan te doen). Zo moest ik schatten hoe laat ik terug aan de academie moest staan. Met een smartphone kan je altijd zien hoe laat het is. 
Bovendien zijn we 2x naar academie in de naburige stad gereden (20 minuten enkele reis) terwijl er geen les was wegens ziekte van de leerkracht. Maar men was ons vergeten te verwittigen omdat we geen gsm-nummer hadden opgegeven. Vergeten of "vergeten", dat weet ik niet. 
 Men vond het niet meer voor de hand liggend dat ik geen gsm had. Vaak zag ik aan de mensen hun gezicht dat ze me echt niet geloofden dat ik geen gsm had en dus mijn nummer niet kon geven. Ze bekeken me wantrouwig, alsof het uit onwil was dat ik mijn nummer niet gaf en dat ik eigenlijk wel een gsm had, maar mijn nummer niet met hen wou delen.
Zonder gsm-nummer kan je van bepaalde diensten geen gebruik maken. Een Ketnet-profiel aanmaken voor je kind? Zelfs daarvoor moet je een gsm-nummer opgeven!

Verder nam ik heel veel foto's, gemiddeld meer dan 1000 per maand. Ik sleurde mijn spiegelreflexfototoestel overal mee naartoe. Als ik een foto wou delen, was ik lang bezig met die overzetten op de computer en dan nog de juiste selecteren. Met een smartphone zou dat veel eenvoudiger zijn.

Sinds vorige maand heb ik nu dus een smartphone. Voor het eerst in mijn leven een gsm. Het is nog altijd wennen aan de beltoon. De eerste keer dat ik opgebeld werd, herkende ik het melodietje niet en zei mijn dochter van 9: "Ik denk dat dat uwe gsm is die afgaat" :-)
De eerste app die ik installeerde was Instagram. Daar keek ik al lang naar uit! En ik moet toegeven dat ik al lichtjes verslaafd ben. Ik hou enorm van mooie foto's. Ik zie zelf overal mooie beelden en vind het heerlijk om die ook vast te leggen. Dat gaat nu overal, ook waar ik geen fototoestel bij heb. Zoals gisteren toen mijn zoontje in het omkleedhokje van het zwembad zijn trui op een grappige manier over zijn hoofd trok. Dat ging vroeger voorbij zonder herinnering voor later. Maar nu niet meer. Ik heb er een gekke foto van getrokken. Nee, 3 eigenlijk, om eerlijk te zijn. Ik heb al heel veel foto's genomen met mijn smartphone. Ik zet ze netjes over in mapjes op mijn computer en op een externe harde schijf, net zoals ik met mijn fototoestel deed. Maar tijd om ze te selecteren heb ik voorlopig nog niet gehad. Misschien moet ik wat minder plaatjes van anderen kijken op Instagram ;-)



Nu gebruik ik met veel plezier ook Whatsapp en betaal ik mijn overschrijvingen via de app van mijn bank. Zo gemakkelijk dat dat is!
En om niet verslaafd te geraken, download ik de app van Facebook niet. Dat helpt waarschijnlijk wel.
Ik zit nu veel minder aan de computer. Zo eens om de 3 dagen, om langere mails te typen. Of om op Facebook te constateren dat ik ondertussen niet veel gemist heb. Heerlijk!
Vroeger moest ik altijd de computer aanzetten om even iets op te zoeken. Zoveel tijd dat dat in beslag nam. Zo lang ik niet te veel blijf plakken op Instagram, heb ik heel wat tijd bijgewonnen.
Maar volg gerust mijn account Villaspeelmama op Instagram, zodat ik jou ook kan volgen. ;-)

vrijdag 24 augustus 2018

BELvue museum en koninklijk paleis in Brussel: 2 aanraders

We trokken nog eens naar Brussel.
Deze keer om het BELvue museum te bezoeken
in combinatie met de ondergrondse restanten van het Coudenbergpaleis.
Dat was het plan. 
Maar vanuit het BELvue museum zagen we veel mensen
in de tuin van het naastgelegen koninklijk paleis.
Even later liepen we daar ook.
Blijkbaar kan je het paleis in de zomermaanden bezoeken.
Dat lieten we niet aan ons voorbij gaan!



Toen ik op de trein huiswaarts aan de kinderen vroeg
of ze nu het BELvue museum dan wel het koninklijk paleis het leukste vonden,
konden ze niet kiezen.
"Ze zijn gewoon allebei tof, mama!"

Het BELvue museum spitst zich toe op België, zijn geschiedenis en de democratie.


Volwassenen krijgen een infoboekje.
Voor kinderen zijn er verschillende zoektochten, afhankelijk van hun leeftijd.
Onze kleuter van 5,5 jaar ging op stap met Mimi en Momo.
In elke zaal mocht ze in een bak voelen.
Doorheen het museum moest ze ook nog verschillende objecten zoeken.



Onze bijna 8-jarige werd minister en kreeg een gilet aan.
In elke zaal moest hij een opdracht doen en als hij die goed afhandelde,
kreeg hij een pin op zijn gilet opgespeld.

(prachtige poster, hè!)


Onze bijna 10-jarige kon kiezen.
Ofwel mocht ze ook minister zijn, ofwel mocht ze op stap met Zeno.
Ze koos voor Zeno en was daar achteraf zeer blij om,
want het was een iets moeilijkere zoektocht
en ze houdt wel van uitdagingen.
Met veel plezier vond ze de juiste nummerplaat van Zeno's busje.


Alle drie vonden ze het een toffe ervaring en leerden ze al spelend ook wat bij.
Als historica heb ik hier zelf niet veel meer bijgeleerd
maar toch zag ik veel mooie objecten
en vond ik de informatie interessant gepresenteerd.





De zalen zijn opgesplitst per thema: koningen, democratie, taal, godsdienst, sociale organisatie, ...
Bovendien is het museum in een prachtig gebouw gehuisvest.


Het BELvue museum is niet zo'n gekend museum
maar toch een aanrader, zeker voor kinderen met interesse voor geschiedenis! 
Tot 18 jaar is het museum overigens gratis te bezoeken.
Voor de zoektocht betaalden we per kind 1 euro.
Met een lerarenkaart krijg je ook gratis toegang.


Dan trokken we naar het koninklijk paleis.


We keken onze ogen uit.
Zoveel pracht en praal.
Zoveel goud en zo'n grote lusters.






Er stond ook een gedekte tafel klaar met chique kandelaars en veel bloemstukken.
De jongste begreep het niet zo goed: "Eten die bloemen, mama?"


In de spiegelzaal waren verschillende standjes van Technopolis met interessante proeven.


Tot slot bezochten we nog de ondergrondse restanten van het Coudenberg paleis,
waar tot 2 september 2018 ook een reuzententoonstelling loopt.

Er is een zoektocht voor kinderen maar het liep al stilaan tegen etenstijd
dus wilden we er niet langer dan een uur blijven.
En eigenlijk moest je de zoektocht voor kinderen vooraf reserveren,
maar er was nog voldoende plaats.
Uit ervaring weten we dat we met een zoektocht altijd langer zoet zijn.
We besloten er gewoon rond te lopen met het informatieve plannetje
en de omgeving op ons af te laten komen.



We liepen over een straat uit de zestiende eeuw
en waren blij dat we onze trui bij hadden want ondergronds is het altijd wat frisser.
Minder tevreden waren we over de grootste zaal die afgesloten bleek wegens werken.
Daar was het meeste te zien.  Nochtans had men ons dat niet gemeld aan de ticketbalie.
We hadden evenmin de gratis audiogids aangeboden gekregen.
Bovendien was het reuzengedoe in het ondergrondse deel ronduit belachelijk:
gephotoshopte prenten en filmpjes van immens grote reuzen bij piepkleine mensjes,
van bekende mensen zoals Marilyn Monroe in een reus, ...
Ze gaven in mijn ogen een serieus vertekend en historisch onjuist beeld.
De reuzententoonstelling achteraf, in het bovengrondse gedeelte, 
was wel goed opgesteld en interessant gebracht.


Je kon zien hoe reuzen gemaakt werden en hoe reuzen beleefd werden in het verleden.


Er stonden ook veel reuzen opgesteld, wat de kinderen indrukwekkend vonden.


Toch vonden ze het Coudenbergpaleis het minst interessante van de dag.
Misschien was het wel tof geweest met de zoektocht,
maar dan nog was een groot deel afgesloten wegens verfraaiingswerken.

Het parcours is moeilijk toegankelijk met een buggy.
Je loopt onder huizen en onder straten 
en komt uit naast het prachtige Muziekinstrumentenmuseum, 
daar willen we ook nog eens naartoe.
Is iemand van jullie daar al eens geweest?


Links: 

BELvue museum (een aanrader!)


Onze andere bezoekjes aan Brussel:
Wandeling op kindermaat
Mini-Europa

dinsdag 21 augustus 2018

PLAY: speel-parcours in Kortrijk

Afgelopen zaterdag trokken we naar de binnenstad van Kortrijk om PLAY uit te testen.
Dat zijn 60 kunstwerken, verspreid over verschillende locaties, die uitnodigen om te spelen.
We hebben nog niet de helft bezocht, maar waren nu al laaiend enthousiast.
Wat een voltreffer!

We startten aan het muziekcentrum Track, vlakbij het station. 
Daar is een infopunt waar je een gids kan aanschaffen (voor 2 euro).
Ook in 1302 (begijnhof) en Texture is er een infopunt.

Aan het muziekcentrum mochten we zelf muziek maken:

 met een stokje

 met onze voeten

en aan een coole draaitafel. 

Dan trokken we naar het Buda-eiland, 
waar we ons van een berg konden laten rollen.
Langs beneden ziet dat er zo uit:


Langs boven leek het net alsof je bijna in het water ging rollen:


De grootste durvers kregen aan de broeltorens nog een extra uitdaging.
Altijd al eens uit zo'n toren willen springen?  
Niet recht de Leie in, maar op een zacht springkussen?
Onze kinderen kregen er maar geen genoeg van.
Ook de jongste van 5,5 jaar overwon haar schrik en sprong 
- net als haar grote broer en zus - wel een stuk of 8 keer.


Binnenin die Broeltoren waren ballonnen opgestapeld.
Net een ballenbad, maar dan in 't groot.
Heerlijk vonden ze dat!



Even uitrusten op een super coole bank.
Je moet er maar opkomen, zo origineel.


Nog origineel was de film Jungle Book waarin elk personage een andere taal spreekt.
De ene Spaans, de andere Hebreeuws, nog een andere Turks.
Wij vonden het gek klinken, maar de kinderen viel het niet zo op.
Als het beeld maar beweegt, dan zijn ze al tevreden ;-)



Nog een laatste grote hit bij onze kinderen, was het reuzegroot luchtbed op de Grote Markt:


Wat hebben ze gesprongen en gespeeld!  Zalig!

PLAY blijft nog tot 11 november 2018 in Kortrijk.  
Hopelijk geraken we er vlug nog eens om de rest van het parcours te doen!
Of om nog eens van de Broeltoren te springen ;-)

Meer informatie over openingsuren en dergelijke op de website van PLAY

donderdag 26 juli 2018

Uitgetest: Museum Hof van Buysleden in Mechelen

Vind je het ook zo warm?
Ga wat afkoelen in een museum met airco!
Wij testten het recent geopende Museum Hof van Buysleden in Mechelen uit.
De airco stond er zelfs wat te hard zodat een trui eigenlijk wel is aangewezen.


De kinderen vonden het een heel toffe ervaring.
Het familieparcours was zeer goed opgesteld.

Wat is nu dat familieparcours?
Kinderen krijgen een overzichtje mee waar ze 16 luikjes mogen open vouwen.
Bij elk luikje hoort een opdracht, meestal met materiaal uit een gouden kubus.


De opdrachten waren heel uiteenlopend en best origineel:
een stoet maken, met een ganzenveer in een boek schrijven, een spel spelen, ...





Los daarvan waren er heel wat elementen in de collectie die ook hun aandacht trokken.





Naast kunstwerken ook veel interactieve dingen waaruit je heel wat informatie haalt.
Zo spendeer je zonder dat je het beseft toch al gauw enkele uren in het museum.






De foto's spreken voor zich:
de kinderen waren er echt weg van.
Ikzelf kreeg een nogal onsamenhangende indruk:  
er worden mooie dingen tentoon gesteld met veel informatie erbij
op een aangename, interactieve manier,
maar ik miste een rode draad, een overkoepelend verhaal.
Gelukkig maakten de besloten hofjes op de bovenste verdieping veel goed.
Ik had ze nog nooit in het echt gezien en was verwonderd over de schoonheid ervan.

(de foto is niet zo goed gelukt wegens te weinig licht en een flitsverbod,
maar zo krijg je wel een indruk van een besloten hofje)

Dus al bij al was het museum wel de moeite waard.
Zeker met kinderen uit de lagere school is het familieparcours een aanrader!


Gratis voor kinderen tot en met 12 jaar en met de lerarenkaart.
En vergeet je trui niet mee te nemen als het airco-weer is! ;-)