zondag 29 april 2012

Bos-bezoek

De dochter vroeg al dagenlang om eens naar 't bos te gaan.  We waagden het er op en wonderwel, we zijn helemaal droog gebleven. Eerst bezochten we de kinderboerderij om dan via het bos in de speeltuin uit te komen.






Joggers werden als loslopend wild beschouwd: pak ze!


Knuffel met het wegwijs-paaltje





Wortels zijn haar lievelingseten!  Maar deze toch liever niet...

vrijdag 27 april 2012

Zo speelden wij afgelopen week


Ik kan echt genieten van te kijken naar spelende kindjes: wat voor speelgoed, hoe ze ermee spelen, of ze ermee kunnen samenspelen (of er alleen maar ruzie van komt ;-)).

Geniet u even mee:


Vroeger was ik niet echt een fan van mega bloks. 
Sinds we een zoon hebben, moet ik zeggen dat die ook wel leuk speelgoed hebben. 
Eerder zag je al onze piratenboot, hierboven spelen ze met de "buildable city". 
Het is een wegenparcours dat je naar keuze kan samenstellen. 
Er horen 2 auto's bij die af het bruggetje kunnen rijden, voor het rode licht wachten, ...


Een soort van puzzelen maar dan met magnetische vormpjes. 
Er horen voorbeelden bij die tot hiertoe altijd braaf zijn opgevolgd
maar je kan uiteraard ook vrij figuren maken naar eigen fantasie.


Rollebollen in de zetel, met altijd veel gegiechel.


Ons keukentje, al een groot succes nog voor onze kindjes 1 jaar oud waren
maar nu heeft de zoon er niet leuker op gevonden
dan de deurtjes er af te halen en er dan door te kruipen.  *Zucht *


De dochter is zot van roodkapje. 
Hierboven eet de wolf net zijn dessertje. 
Lang kan die daar niet van genieten want daar is de jager al!


De ontdekking van het magnetisch tekenbord. 
Op papier heeft ze toch nog niet zo mooi getekend,
ook al doet ze dat vaak en graag.

Ook de zoon krabbelt er graag op los.

Voor de rest zijn het eigenlijk echte buiten-speel-kindjes. 
Van het minste zonnestraaltje wordt er bijvoorbeeld geprofiteerd
om heel het wagenpark buiten te sleuren ;-)

En niet alleen bij zonneschijn wordt er buiten gespeeld,
soms zijn ze gewoon niet te houden. 
Onder het motto: hoe meer water, hoe beter de moddertaartjes!


Prettig weekend allemaal!

donderdag 26 april 2012

Op stap met Nijntje

Een klassieker hier in huis is "Met Nijntje op stap ... naar het feest van tante Trijn".  Ik vond het vorig jaar in de kringwinkel.  Ik heb er toen wekenlang gericht naar gezocht want ik kende het spel van horen zeggen en wist dat het hier een succes zou zijn.  En inderdaad.


Het is een ganzenbord voor de kleinsten, met een kleurendobbelsteen.   Je mag verder gaan naar de volgende kleur die je gooit met de dobbelsteen.  Beginnen doe je onderaan op de blauwe pijl en de winnaar is diegene die het eerst in het midden aan de limonade-drankjes geraakt.  


Gooi je blauw, mag je naar het volgende blauwe plekje dat je op je weg tegenkomt. Op de dobbelsteen staat ook een ster.  Dan mag je een kaartje trekken waarop een afbeelding staat.  Die afbeelding zoek je dan op het spelbord en daar mag je je pion zetten.  Zo weet je nooit zeker of je bijna gewonnen bent of niet.  Dat maakt wel dat het spelletje soms lang kan duren (want de dochter is hier kampioen in sterren gooien).


Zodra je kind de kleuren kent, kan je hiermee beginnen.  In het begin is het al een hele uitdaging om het parcours te volgen en laat je de kaartjes best nog achterwege.  En wat dan als je de ster gooit?  Dan mag je gewoon nog een keertje gooien!  Zo zetten wij de spelregels vaak naar onze hand, naargelang de mogelijkheden van de deelnemers.

Het is een goed afgewerkt spel met - heel belangrijk - stabiele pionnen.  Niet zomaar pionnen, maar prachtige nijntjes-figuurtjes!  Ze blijven goed staan, in tegenstelling tot de kartonnen plop-figuurtjes van Plop dobbel (daarover later meer).  Ons spelbord is wel een beetje gehavend maar dat kan nu eenmaal voorvallen met tweedehands.  We hebben het onderaan geplakt zodat het toch nog samen blijft.


Hieronder trok de dochter net het kaartje met de papegaaien, zei ik al dat ze vaak sterren gooit?  ;-)


De volgende beurt gooide ze blauw en zo was madammeke al uit.  Traditiegetrouw laat ze dan haar Nijntje alle limonade opslurpen, uiteraard plat op de buik.


dinsdag 24 april 2012

Kasteel

Elke dag wandel ik na het naar school brengen van de dochter langs de bakker.  De winkelbediende kent me ondertussen al goed en dagelijks maken we een praatje.  Gisteren vroeg ze of onze dochter Dora kent.  Haar dochters zijn al wat ouder en hadden nog een Dora-kasteel staan waar niet meer mee gespeeld werd maar te veel plaats in nam.  Ze wou het naar het containerpark brengen maar wou eerst toch even polsen of ik het niet gratis wou meenemen.  Dus reed ik de volgende dag met de auto tot vlak voor de deur van de bakker.  En dat was wel nodig, want wat een gi-gan-tisch kasteel !!!

Onze kindjes zijn er zot van.  De zoon heb ik heel de dag niet gehoord, zo druk aan 't spelen.  En de dochter wou vanavond zelfs niet gaan slapen, da's ook de eerste keer!
Er zijn 4 popjes: Dora, Diego, Boots en grandma.  Er is een douche, een bad, toilet, tafel met 4 stoelen, schatkist, spiegel en een schild.  Er is zelfs een ingebouwde kast met geheime bergplaats!  En als je er batterijen insteekt, zou het toverstokje met ster ook nog de deuren automatisch laten opengaan.  Jaja, ik ben fan.  Want het leverde hier uren speelplezier!

Geniet u even mee van dit heerlijke speelgoed:




Brandweer

Die brandweer heeft indruk gemaakt op mijn zoontje.  Hij heeft lang gespeeld met de stukken van onze brandweer-puzzel (en ook wel een beetje mee gepuzzeld)




maandag 23 april 2012

Helden

Gisteren was het Erfgoeddag met dit jaar "Helden" als thema.  We zijn naar de brandweer gaan kijken en bezochten ook een wei-tentoonstelling met jeeps, tanks en andere legertoestanden.
We wilden ook naar de brug gaan zien, die nu helemaal vol breiwerkjes hangt.  Ze is nog veel mooier dan hier.  Maar een gigantische stortbui heeft daar anders over beslist...  Misschien dat ik één dezer nog wel eens met een fototoestel tot daar geraak, dan post ik de foto's hier.

Nu kunt u al genieten van de leger- en brandweer-foto's:





Zoonlief voor het eerst op een springkasteel en het was een groot succes!











En toen reden ze naar huis, de vrouw aan het stuur én aan de versnellingspook en de man keek voor de weg.


zondag 22 april 2012

Kunstenaars in spe

Schilderen dat onze kindjes kunnen!  Wel langer dan een uur aan een stuk zijn ze hiermee zoet geweest.  Nadien nog een uurtje in bad en de voormiddag was al weer leuk gevuld.



De dochter vindt het leuk om halve vlinders te schilderen en die dan toe te vouwen.  Dat hebben we al vaak gedaan.  De zoon hield het bij moderne kunst.




Zijn blad is precies wat te klein...




Of is het Action Painting?  De zus stoort haar er gelukkig niet aan, ze plooit haar vlinder toe en ...


tadaa!  Kleine broer geeft hem in de rapte nog een rood oog mee, vliegensvlug de vlinder te vlug af zijn, da's kunnen!

zaterdag 21 april 2012

Te smal proefhemdje

Al lang keek ik mijn ogen uit op een zelfgemaakt hemd voor zoonlief.  Hier vond ik een gratis patroon maatje 86 en hier een handige foto-tutorial.  En zo ging ik aan de slag, aan mijn allereerste hemdje.  Ik durfde het niet direct in de goede stof te maken dus maakte ik eerst een proefversie in een goedkoop stofje.  En gelukkig maar want het is aan zijn buik te eng.

Mijn moeder zegt van overal naadwaarde 2 cm bij te rekenen maar dan toch maar 0,5 cm naad te stikken. Gaat dat dan lukken, denk je?


Al bij al ging het best vlot.  Ik had niet verwacht dat het zo vlug klaar ging zijn.  Enkel de knoopsgaten en knopen moet ik nog doen.  (maar dat is dan ook nog een groot werk, natuurlijk)
Potlood is precies niet zo'n goed idee om markeringen op de stof over te brengen.  Wat gebruiken jullie hiervoor?


De uitleg bij de kraag door droomfabriek begreep ik niet.  Ik ben dan ook nog maar een beginneling.  Heb dan zelf maar wat gepuzzeld en het is toch redelijk goed gelukt precies.  Ik heb er ook nog vlieseline in gestreken.
 

De mouwen, dat was euhm, een ander paar mouwen...  Bij droomfabriek stond er redelijk in het begin van haar uitleg om de schoudernaden en zijnaden van voor- en achterpand aan elkaar te stikken.  Pas toen ik een paar stappen verder de achterkant van mijn mouwen wilde dicht stikken, begreep ik dat het dan niet meer lukt omdat je er niet meer aan kan.  Met als gevolg: een lelijke naad en zelfs een gat in de achterkant van mijn mouw.  Maar ja, het is dan ook maar een proefversie, hè.  Al doende leert men, zei mijn moeder altijd.