vrijdag 30 maart 2012

Knibbel knabbel knuisje

Voor haar derde verjaardag  kreeg de dochter "Knibbel knabbel knuisje".  Een leuk spel over Hans en Grietje voor onze spelletjes- en sprookjes-fanaat, dacht ik.  

De dag na het feestje hadden we een half uurtje dus zetten we ons aan tafel om het spel te spelen.  Oei, er moeten nog batterijen in.  Oké, geen probleem, we hebben er nog wel in voorraad.  Oei, ik heb een schroevendraaier nodig om dat ding open te krijgen.  Oké, geen probleem, die ga ik wel even zoeken.  Maar makkelijk was het niet om het open te krijgen.  Wat een gepruts en gedoe.  Uiteindelijk schoot er van dat half uurtje niet veel meer over.  Moeten die batterijen per sé achter slot en grendel steken?  Denken ze nu echt dat kleuters die eruit gaan prutsen?


Het spel op zich is wel leuk.  Je kan het spelen vanaf dat je kleuter kan tellen, met 2 tot 4 spelers, die elk een Hans en Grietje-duo vormen.  Het huisje van de heks plakt vol lekkers, in 4 verschillende soorten: bruine chocolaatjes, blauwe schuimpjes, roze hartjes en lichtbruine koekjes.  

Je gooit om beurten met de dobbelsteen en zoveel vakjes mag je verder.  Op een vakje staand, mag je een bepaald snoepje van het huisje trekken.  


Maar pas op want als de heks naar buiten komt, moet je het snoepje terughangen.  

 

Er zijn ook vakjes waar je snoepjes kan ruilen of snoepjes kan afpakken van andere deelnemers.  Wie het eerst van elke soort een snoepje heeft, is gewonnen.  Die mag dan op de schoorsteen duwen waardoor de heks in de oven belandt. 

Ik vind het best een leuk spel.  Jammer dat de dochter bang is van de heks, ook al heb ik al meermaals uitgelegd dat ze aan het deurtje vastplakt en er niet uit kan.


Kleine broer daarentegen is geobsedeerd door de heks...



... en natuurlijk ook door de snoepjes:



 Prettig weekend allemaal!


donderdag 29 maart 2012

Zandbak

Onze kindjes zijn zandbak-kindjes.  Ik heb zelf ook heel mooie herinneringen aan de uren die we samen met de buurkinderen in onze zandbak doorbrachten.


Mijn man heeft onze zandbak zelf gemaakt.  Moeilijk is dat niet.  Na afloop zei hij: "Zet dat ook maar eens op uwen blog".  Bij deze:

1. Denk goed na over de plek waar de zandbak moet komen.  Kleine kinderen zitten graag dicht bij mama.  Maar niet té dicht want het is handig dat je hen kan zien zitten vanuit het keukenraam zonder op een stoel te moeten staan.
Hou ook rekening met zon-schaduw.  Onze zandbak heeft de ochtendzon zodat het zand 's morgens direct kan drogen.  Tegen dat de school uit is, ligt de zandbak in de schaduw.  Een parasol kan ook voor schaduw zorgen en da's wel nodig want het wordt in de zandbak vlugger warm dan op het gras.

2. Graaf met een schep de graszoden en het zand uit.  Kies zelf hoe diep en hoe groot je zandbak wordt.  Hou er wel rekening mee dat hoe dieper je hem maakt, hoe meer zand er in moet.  (of anders geraken je kinderen er niet uit, wat misschien wel handig kan zijn als je een peuter hebt ;-))

3. Leg op de bodem gronddoek, worteldoek, anti-onkruiddoek, of hoe je het ook noemt.  Je weet wel, zo'n plastic die geen onkruid doorlaat.

4. Boord de zandbak af met eender wat, als het maar kindvriendelijk en stevig is.  Bij ons zijn dat pilaartjes, overschot van het aanleggen van de voortuin.  Die pilaartjes zijn stevig genoeg om de gronddoek op zijn plaats te houden en er rust ook vaak een kinderhand op.


5. Vul de zandbak met lommelzand, te verkrijgen bij elke doe-het-zelf-zaak of tuincenter.

6. Vul hem naar believen met schopjes, emmertjes, vormpjes, autootjes, camions, kranen, buldozers, ... maar let op dat er nog plaats genoeg overblijft voor de kindjes ;-)

7. En tot slot: doe hen geen mooie kleren aan.  De kraan hebben ze vlug ontdekt en moddertaartjes zijn nu eenmaal het lekkerste dat er is.



De zandbak doet hier tevens dienst als veilige thuishaven voor de dochter die bang is van de grasmachine:

 


vrijdag 23 maart 2012

Ikea hack

We hebben weer wat geknutseld.  Met al die leuke brieven van school hadden we nood aan een groot prikbord.  Nu hadden we nog wat kurken onderleggers van Ikea op overschot, ideaal om in te prikken:

 (foto van Ikea-website)

Ik wou iets dat bij ons behangpapier paste en waar toch ook redelijk wat briefwisseling op kan.  Het moest al zeker in het oranje en het groen, de kleuren van onze keuken.  Dus zette ik me buiten met penseel en verf, heerlijk in dit weertje!  Ik moest de onderleggers wel 3x opnieuw schilderen na het opdrogen want die kurk absorbeert heel wat verf.
En dit is het dan geworden,
vast geklopt met een dun nageltje:



Prettig weekend allemaal!

maandag 19 maart 2012

Vaderdag

In het Antwerpse is 19 maart "vaderkesdag", de oer-oude vaderdag, alias "Sint-Jozef".
Natuurlijk hebben we wat geknutseld voor papa!  We maakten brooddeeg.  

recept brooddeeg:
de verhouding 1 zout, 1 water, 2 bloem (in ons geval 1 koffietas zout, 1 water en 2 bloem)
Als het te nat is: bloem toevoegen. Te droog: water toevoegen.


 Dochterlief had veel plezier in het kneden.


De handafdruk van kleine broer, vlak voor hij in zijn bedje dook.


Ikzelf maakte een vlinder met de overschotjes.  
Dan 90 minuutjes in de oven op 150°C.


  Na het afkoelen beschilderden we onze kunstwerkjes met waterverf.



Om ze dan aan papa te geven.


Links de hand van broer, rechts die van zus
en bovenaan in feite een houder voor tandenstokers
maar het kan ook gebruikt worden voor theelichtjes.

Aan alle papa's nog een gelukkige vaderdag!

zaterdag 17 maart 2012

Een typische speeldag

Zo ziet een gewone speeldag er bij ons uit:


Samen ravotten in de tent
(die op vraag van de dochter terug in de living staat na bijna een jaar zolderen)

piratenboot piratenschip megabloks
Versteld staan van hoe mooi de zoon al met de piraten speelt.


Afwassen (lees: met water spelen)


Torens bouwen: een klassieker die het nog altijd doet.


Puzzelen!  
Deze doos van 10 puzzels (9 tot 60 stukjes) vond ik in de kringwinkel voor slechts 2,5 euro. 
Plezier dat onze puzzelverslaafde daar al aan heeft gehad!! 


Ik verdeelde elke puzzel over een apart plastic zakje
en gebruik een clip om het zakje dicht te houden:
elke clip-kleur stelt een aantal puzzelstukjes voor. 
Zo vinden we vlug de gewenste puzzel terug.


"Kaatje" spelen: computerspelletjes op de prachtige website van Kaatje van Ketnet


vrijdag 16 maart 2012

Alles groeit en bloeit

Wat heerlijk toch, dat weer, die lente.  Alles zien groeien en bloeien.


Onze appelboom staat al in bloei. 
Normaal is ons krentenboompje altijd eerst van alle lentebloesems
maar dit jaar zijn zijn knopjes nog net niet opengebarsten.


Het is de favoriete klimboom van de dochter. 
Niet dat ze daar al ver in geraakt, maar dat komt wel. 
En daartegen zijn de takken ook wat sterker.


Ook binnen is het al volop lente.  
We genieten al 2 weken van de heerlijke geur van hyacinten

 

en leven mee in volle verwondering
van het nieuwe leven uit het kleine zaadje.  
Vorig weekend mocht de dochter zaadjes tuinkers op natte watjes uitzaaien

 
 

Elke dag keken we hoe ver het al gegroeid was. 
Elke dag mocht ik zo genieten van de verwonderde oogjes van onze kleine meid. 
Want kijk eens hoe hoog onze tuinkers al staat op 6 dagen tijd!

 


Een verwonderend weekend toegewenst!

Kappertje spelen

De laatste weken kan de dochter er echt van genieten om "kappertje" te spelen.  Ik mag dan iets nieuws uitproberen op haar haartjes.  Binnenkort gaan we er wel een stukje van laten knippen want het ochtendritueel van haartjes kammen wordt helaas steeds pijnlijker.  Dus nu moeten we nog even genieten van haar lange lokken.




Deze keer ga ik ze laten knippen.  De vorige twee keer heb ik het zelf geriskeerd maar toen was ik telkens van plan er maar een beetje af te knippen en eindigde ze met een kort koppeke.  Van haar eerste knipbeurt heb ik trouwens foto's genomen.  Toen was ze net geen 10 maand oud.  In putteke winter nog wel, ineens met een blote nek. 


Voor: het geboorte-baby-haar




Geknipt en blijven knippen, om alles gelijk te krijgen.
Het was al bijna droog tegen dat ik klaar was!



Goh, het lijkt wel gisteren en ondertussen is ze al 3 jaar.  Wat gaat het toch snel...

donderdag 15 maart 2012

Paardjes in het gareel

Goh, ik ben er nog altijd niet goed van, van die busramp. Ik kan hele dagen aan niks anders denken.  Al die kinderen en hun begeleiders, hun familie en vrienden, hun school, hun leefwereld.  Zoveel leed, zoveel onzekerheid, zoveel angst, zoveel verdriet.

Dan pak ik mijn kinderen eens extra goed vast en vertroetel ik ze wat meer.  Want wat is een mensenleven toch fragiel...  En allemaal hebben we elkaar hard nodig.
De kindjes hadden mij ook hard nodig vandaag.  Ze zijn een beetje verkouden, de dochter lag vannacht zelfs wakker met oorpijn zodat ik ze vanmorgen heb laten uitslapen. Zo hebben we heel deze warme lentedag met ons drietjes kunnen genieten.
Eerst zijn we nieuwe schoentjes gaan kopen.  Niets wereldschokkends om te delen, denkt u, maar ik vind die voor mijn zoontje echt prachtig, dus maak ik even een uitzondering:


En nu wil de dochter natuurlijk haar nieuwe aanwinst ook showen:


De poes en de sandaaltjes waren nog van vorig jaar:


In de namiddag was het dan eindelijk warm genoeg voor mijn kouwelijke kinders om buiten te komen.  Gisteren vond de dochter het namelijk nog te koud. 
 
Enkele weken geleden vond ik in de kringwinkel een springtouw.  De dochter was reuze fier maar springen ("zoals de grote meisjes op school") lukt natuurlijk nog niet.  Wél paardje spelen!


Zie ze allebei genieten!  De dochter roept heel de tijd: "juu, juu, juu!"


Merk op hoe sterk de boer is en hoe goed hij zijn paard in toom kan houden.


 De boer wenste zich niet voor de kar te laten spannen. 
Of hoe ging dat spreekwoord ook al weer?


Dan doken ze maar allebei de zandbak in.



We hebben ook nog knutselwerkjes voor maandag (vaderdag) gemaakt maar aangezien de papa meeleest, zal ik uw geduld nog even op de proef moeten stellen.