vrijdag 28 februari 2014

Een taartje voor mezelf

Hip hip hip hoera, ik verjaar vandaag!!
En dat vieren we vanavond met wat lekkers.  Ik maakte voor het eerst een appelstrudel, alweer van Jeroen Meus.  Eigenlijk had ik een recept voor appelstrudel van mijn moeder overgeschreven maar ik ben het papiertje ergens verloren.  Een beetje zonde want haar appelstrudel is altijd overheerlijk.  Hopelijk die van mij ook!  Hij ziet er alvast heel lekker uit:



Ik maakte ook een smurfentaart maar die is nog maar net uit de oven dus die is nog niet afgewerkt.  Maar die blogde ik eerder al eens, met receptje en al: smurfentaart


Ik had mijn man gisterenochtend nog laten weten dat zowel Mie Fantasie als Wielfreak graag cadeautjes afgeven en dat het dus toch wel heel leuk zou zijn, moesten ze allebei een cadeautje kunnen geven ;-)  Hij ging ervoor zorgen.  Ik ben al super benieuwd.  Ik voel me net een kleuter :-))))

donderdag 27 februari 2014

Koetje boe voor Carnaval

Wielfreak wou graag een koe zijn met carnaval.  Toevallig had ik nog een koeienkleedje liggen.  Ik stelde voor om er enkel een bovenstuk van te maken en van het onderste deel een koeienmuts te maken.  Maar nee, hij wilde het zo dragen.  Ach ja, met een zwarte broek eronder misstaat het niet.
Toch moest er een koeienmuts bij.  Ik gebruikte een wit overschotje van het vossenkleedje.  Daar naaide ik zwarte vlekken op, maakte er oren aan en klaar!  



Als voorbeeld van een muts gebruikte ik er eentje van grote zus die hem perfect paste.  Daar tekende ik dan een patroon van.


Omdat het onderaan langs achteren nog wat te los hing, heb ik er nog een stukje rek ingezet zodat ze nu wel goed aanpast:


Dat gaat plezant worden vrijdag op school!  Hij zingt nu al hele dagen "koetje boe" :-)

dinsdag 25 februari 2014

Winkelcentrum van Playmobil

Sinds 2 weken hebben wij het winkelcentrum van Playmobil in huis:


Eerder kreeg dochterlief al het kapsalon (rechtsonder).  We schoven alle inhoud van het winkelcentrum wat meer bij elkaar zodat de playmobil-dames er ook hun haar kunnen laten doen. 

Het winkelcentrum is erg groot en het duurt uren om het in elkaar te zetten.  Zo kwam het uit de doos:


Ik zette al vlug het ijssalon op zodat de kindjes ondertussen daar zoet mee waren:


Na een uur à anderhalf uur:


Het gebouw is klaar maar staat nog leeg.  De politie houdt een oogje in het zeil:


En dan was het eindelijk gevuld:




 






Als je dat gele kaartje in de bankautomaat steekt, komt er een playmobil-geldbriefje uit.


De dochter is helemaal zot op het trouwkleed en de bruidsartikelen.
Helaas past de bruidssluier enkel op originele playmobil-poppetjes en niet op die poppetjes bij het winkelcentrum omdat hun kapsel gerestyled is.  Op slechts één dame die bij het winkelcentrum zat, passen de hoeden en de sluier.  Maar toevallig heeft die witte schoenen aan, wat voor Mie Fantasie genoeg was om haar "de bruid" te laten zijn. 


Ze organiseert fotosessies en laat hen trouwen in het kasteel:


Ze is al 100x haar kleed in de winkel gaan passen. 
Uiteraard is het erg druk in het winkelcentrum; in de lift is het altijd proppen voor een plaatsje ;-)


Het is zo tof om haar te zien spelen!  Hele verhalen, erg realistisch met een diefstal in het winkelcentrum waarna de politie moet komen.  Of vrouwen die kleren staan te passen en erg veel commentaar op elkaar leveren.  Wat moet ik moeite doen om dan mijn lach in te houden!  :-)

Er zit wel heel wat kleine rommel bij, wat moeilijk is met een kruiper-loper van 13 maanden in huis die net aan tafel kan.  Ik laat de niet zo relevante prulletjes in een doosje apart.  Van 1 van die "prulletjes" weet ik zelfs niet wat het is.  Het hoort toe aan de sportafdeling, maar verder?  Het is dat geel ding tussen die 2 witte pijltjes.  Iemand een idee?


 

Kinderbedrog

Soms zijn cadeautjes niet wat ze lijken.  Zelfs niet als ze van een dure speelgoedwinkel komen.  Helaas was het enkel te zien na het openen.

Zo zag het tonnetje plastic kraaltjes eruit bij het cadeau krijgen in de originele verpakking:




Bij de foto hieronder kan u zien dat de kralen tegen de zijkant worden geduwd door een ingenieus geplaatste plastic wand.  Aan de onderkant lagen nog wat kraaltjes maar voor de duidelijkheid van de foto heb ik die er even uitgenomen.


Alle kralen en armbandjes in de ton - zonder verpakking binnenin: 


Al vindt Mie Fantasie het wel leuk om er armbandjes en kettingen mee te maken; het is echt geen 19,95 euro waard.  Bovendien neemt zo'n veel te grote ton ook nog eens heel wat extra opbergruimte in.
Laten staan, die handel!

kralen B. jeweled B. pop-Arty
U weze gewaarschuwd.

maandag 24 februari 2014

Tiramisu-taart van de Jeroen

Mie Fantasie is hevige fan van "de Jeroen", ook wel gekend als Jeroen Meus.  Ze kijkt graag naar Dagelijkse kost en toen ze hem op de boekenbeurs zag, was ze door het dolle heen.
Voor haar verjaardag maakte ik dus een receptje van "de Jeroen".  Zijn tiramisu-taart had ik nog nooit gemaakt en aangezien veel van de genodigden verzot zijn op tiramisu was dit wel een ordelijke manier om die te presenteren.  Het is een heel gemakkelijk receptje, zelfs voor iemand die nog nooit tiramisu heeft gemaakt, zoals ik.  
Het resultaat was prachtig:




Daarnaast verwende ik de jarige en de genodigden nog met appelcrumble van Dorien Knockaert
(ontzettend snel klaar én heel erg lekker)


en met een trifle van kiwi en mango, ook al een gemakkelijk dessertje.


Je vult de bodem van een grote glazen kom met fruit, daarbovenop doe je stukjes cake en daarover giet je gele pudding.  Terug fruit, cake en pudding tot je ingrediënten op zijn.  Bovenaan werk je nog af met een laagje fruit om mooi te presenteren.



Voor de klasgenootjes maakte ik - op verzoek van de jarige - koekjespudding.  Heerlijk!


De ene schotel was gevuld met een bodem van mignonette-chocolaatjes, daarboven pudding en dan laagjes petit-beurre-koekjes gedrenkt in koffie afgewisseld met pudding.
De andere schotel was gevuld met brokjes chocolade en brokjes speculaas in gele pudding.
Beide schotels werden afgewerkt met hagelslag.  Met zo'n doosje gieten lukte niet, dus goot ik de muizenstrontjes over in een plastic zakje waarmee ik gemakkelijker letters kon schrijven.


Ja, februari is een echte feestmaand hier.  En het is nog niet gedaan want vrijdag is het mijn beurt!  :-)


woensdag 19 februari 2014

Stamboom met foto's

Afgelopen weekend werd mijn grootvader 90 jaar.  Met zijn 6 kinderen, 20 kleinkinderen en reeds 12 kleinkinderen waarvan hij de jongsten niet meer uit elkaar kan houden, was het tijd voor een overzicht.  

Ik tekende op papier een boom met evenveel takken als er familieleden zijn.  Die boom scande ik in, zette hem in een mooie kleur en plakte er één voor één de foto's op.  Dan voegde ik bij alle kleinkinderen nog hun naam onder hun foto toe.  Ik sloeg het geheel op als een jpg van meer dan 3 megabyte en bekwam dit:


Deze foto liet ik afdrukken als poster op formaat 80 x 100 cm. 
Dat gaf onderstaand resultaat
die we met duimspijkers vastprikten op een op maat gesneden mdf-plaat.



Mijn grootvader was er fier op!

vrijdag 14 februari 2014

Knuffel eens een vogeltje: knuffelkussen

Nog een cadeautje dat ik zelf maakte voor de verjaardag van dochterlief is een kussen.  Een kussen in de vorm van een vogel. 



Ik tekende zelf een patroon.  De vogel knipte ik uit ontzettend zachte fleece.  De bloemetjes-vleugel knipte ik uit een oud t-shirt van Mini-mie en stikte ik met zigzag op de fleece.  Ook het oog is daaruit geknipt.


Voor mijn beste vriendin die op dezelfde dag verjaart als mijn oudste dochter, maakte ik een gelijkaardig knuffelkussen.  Haar lievelingskleur is paars.  Eigenlijk maakte ik dit eerst en pas nadien het rode exemplaar.  Dat is misschien wel te zien aan het te kleine bekje.




Omdat mijn man het er griezelig vond uitzien met een wit oog zonder oogbol, tekende ik er met zwarte viltstift een oogje op.



De 2 vogelvriendjes: voorkant en achterkant.  De achterkant liet ik onbewerkt zodat het gemakkelijk als kussen kan gebruikt worden.


En zie hoe blij ze er mee is.  Dat vogeltje wordt hier elke dag nogal geknuffeld!  




dinsdag 11 februari 2014

Pizza in vilt

Gisteren werd onze oudste al 5 jaar.  En daar hoorden cadeautjes bij, zelfgemaakte cadeautjes.  Deze keer geen kleedje maar zelfgemaakt speelgoed.


Ik spendeerde uren aan het knippen van vilt.  Ongelofelijk hoeveel tijd erin kruipt om ananas en champignons te knippen!  Nu ja, ik maakte dan ook zo'n 18 stuks van elk, kwestie dat de 3 kindjes elk 6 stuks hebben om hun pizza te beleggen.
Eerst maakte ik een malletje van karton en dat tekende ik dan af op de vilt om het uit te knippen.  De stukjes paprika, hesp en kaas knipten veel vlugger.





Dan maakte ik 8 recepten-foto's met gekende pizza's.
Die liet ik afdrukken en stopte ik in een fotohoesje samen bij de vilt in een propere pizza-doos.


Mie Fantasie was er ontzettend blij mee!  In Technopolis staat ze ook altijd lang in de pizzeria. 
Nu kan ze thuis haar eigen pizza's samenstellen:



En ook Wielfreak vond het super tof.


Mini-mie houdt het voorlopig bij het zeveren op de ingrediënten ;-)