vrijdag 29 januari 2016

Hoe overleef ik de griep? 7 tips van een ervaringsdeskundige

De griep is in huis.
Geen banale verkoudheid, geen buikgriep,
maar echte griep.
Mie Fantasie en Wielfreak zijn de slachtoffers.
Al 4 dagen laveren ze tussen zetel en bed,
met rode kaken van de hoge koorts
en met een dekentje als trouwe bondgenoot.




Mini-mie toont haar solidariteit met een middenoorontsteking.
Ja, het is hier een echte ziekenboeg.
Met een heuse administratie om de winnaar van de koortswedloop bij te houden.


Maar ik zie het als een voordeel dat ze allemaal tegelijk ziek zijn:
zo kunnen ze 's morgens alle drie uitslapen,
want niemand moet uit bed worden gesleurd
om broer of zus mee naar school te brengen.

Ik hoop dat je van de griep bespaard blijft
maar toch geef ik graag enkele tips als ervaringsdeskundige:
  1. Rust en slaap zoveel mogelijk.
    Bij griep kan je niet veel meer doen dan de koorts onder controle houden.  Verder moet je het uitzieken.  Hoe meer je rust, hoe vlugger je lichaam kan herstellen.  'Slapen is het beste medicijn' zei mijn moeder altijd.

  2. Zorg dat je voldoende vocht binnen krijgt.
    Als je koorts hebt, droog je vlugger uit.  Je lichaam heeft meer vocht nodig dan anders.  Helaas is je eetlust meestal zoek als je de griep hebt.  Toch moet je ervoor zorgen dat je genoeg drinkt.   Suikerdrankjes zoals fanta voorzien je tegelijk van energie en vocht.  Als je ziek bent, heb je dat echt wel nodig.  Ook warme soep kan deugd doen.



  3. Zeg al je afspraken af en laat iedereen weten dat je ziek bent, zodat er niets van jou verwacht wordt.

  4. Was je handen goed en gebruik voor de zieke gezinsleden een andere handdoek dan voor de gezonde.  Meestal heeft het niet veel zin want de incubatietijd van de griep is 1 tot 2 weken dus vaak is de besmetting al gebeurd voor de eerste symptomen verschenen zijn.  Maar je weet maar nooit.  Pas ook op met handen geven.  In het griepseizoen is het gezonder van een kus te geven als begroeting, want via een handdruk gaan er veel meer virussen en bacteriën over.  Of wuif eens van ver, niemand zal  het je kwalijk nemen ;-)

  5. Ook al heb je geen honger, probeer toch iets te eten.  Kleine beetjes voeding houden je spijsverteringsstelsel op peil waardoor je geen buikpijn gaat krijgen.  Overdrijf ook niet zodat je je niet misselijk gaat voelen.
    Ik maakte de afgelopen dagen bijvoorbeeld pannenkoeken en frikadellen (gehaktballen) waarvan de twee oudsten toch wat gegeten hebben.  Mijn macaroni - nochtans hun lievelingsgerecht - had echter geen succes.  Probeer wat er wel in gaat, maar forceer niets.



  6. Zorg voor vitamientjes in huis.  Bestel het desnoods voor één keer online en laat het aan de deur leveren omdat je het huis niet uit geraakt, maar zorg dat je fruit in huis hebt.  Hier bieden de mandarijntjes en appelsienen een heerlijke verfrissing in de mond.  Bovendien zitten er naast vitaminen ook nog vocht en vezels in.

  7. Relativeer.  Ziek zijn is niet leuk maar ook dit gaat voorbij.  Misschien is dit wel het uitgelezen moment om al die opnames op je digibox te bekijken.  Nestel je onder een dekentje, laat je verwennen.  Alles mag, niets moet.  Alleen rusten.
Beterschap aan alle zieken!



woensdag 27 januari 2016

Tips voor een dagje Brussel op kindermaat

Ik hield niet van Brussel.
Ik zag het als een grijze stad vol kantoorgebouwen
die 's morgens vol pendelaars stroomden en 's avonds verlaten achter bleven.
Jarenlang wandelde ik door Brussel op weg van en naar mijn werk,
kriskraste ik door de stad voor vergaderingen en werkbezoeken
en viel het me telkens op hoe grauw en onvriendelijk de stad aanvoelde.
Geen haar op mijn hoofd dat er aan dacht 
om met kinderen op uitstap naar Brussel te gaan.
Gelukkig dacht mijn man daar anders over.
De voorbije maanden deden we al 2x een dagje Brussel met onze kindjes
en telkens was het een schot in de roos.
Ik deel hier graag onze tips.



1. Ga met de trein

Een treinreis is voor een kind al een belevenis op zich.  
De uitstap begint al in je vertrekstation.  
Bovendien kan je gezellig uit het raampje kijken, 
moet je niet zoeken naar een parkeerplek, 
rij je niet verloren in het doolhof van eenrichtingstraatjes 
en moet je geen parkeergeld betalen.


2. Zoek 1 tof museum dat je kind aanspreekt

Wij bezochten al het Magritte museum, het legermuseum 
en zijn grote fan van het museum voor natuurwetenschappen.  
Ook het kindermuseum in Elsene en het stripmuseum 
lijken me leuk voor kinderen.

In de kerstvakantie trokken we naar het Magritte museum 
omdat Mie Fantasie op school had geleerd over één van zijn schilderijen, 
met name dat bekende waar de lucht dag lijkt (witte wolkjes aan een stralend blauwe hemel) 
en waar het het huis, de boom en het vijvertje 's nachts lijken te zijn geschilderd.  
Dat vonden zij en Wielfreak zo grappig 
dat ik hen andere schilderijen van Magritte toonde.  
Daarop was de interesse gewekt.  


Het Magritte museum maakt deel uit van het Koninklijk Museum voor Schone Kunsten 
maar je kan het met een apart ticket bezoeken 
(zodat je museumbezoek niet te lang duurt ;-)).  
Er worden vooral schilderijen en tekeningen getoond, 
verdeeld over verschillende donkere kamers.  
Onze bijna 3-jarige had er niet veel aan 
maar de twee oudsten van 5 en bijna 7 vonden het heel interessant 
en vooral erg grappig.

3. Stippel een wandeling uit met toffe bezienswaardigheden in de buurt van dat museum

Iedereen kent wel manneke pis,
(of "het pismanneke" door onze kinderen genoemd,
met er telkens een schaterlach aan toegevoegd)


de Grote Markt,


de Hubertus-gallerij met de mooie etalages
van o.a. chocoladewinkels:


Ook leuk voor een overzicht over Brussel is het parkje naast de koninklijke bibliotheek,
vlakbij het centraal station:



Of volg de speciale stripmuren-wandeling.


Onze kindjes staan er telkens van versteld hoe groot Brussel is,
hoeveel gebouwen er op een hoopje staan,
hoeveel verschillende talen er worden gesproken,
hoeveel mensen er rondlopen
en wat voor originele en mooie etalages al die winkels hebben:



4. Ga iets eten in een kindvriendelijk restaurant

Wij genoten al 2x van een lekkere maaltijd in brasserie Houtsiplou.  
Ook Chicago-café zou tof zijn 
maar we zullen nog eens naar Brussel moeten om dat te ontdekken :-)



Hebben jullie nog ultieme tips voor een geslaagde uitstap naar Brussel?
tof museum, leuke brasserie, mooie bezienswaardigheid?

maandag 25 januari 2016

Grote schoonmaak in mijn blog

Een nieuw jaar, een nieuw begin.
Ik deed grote schoonmaak in mijn spelletjeskast,
friste de fotomuur op met enkele sprekende foto's
en maakte ook het naaikot overzichtelijker.

Grasduin gerust in de vernieuwde pagina's
en laat me weten wat je ervan vindt.
Ik ben vooral heel tevreden van de spelletjeskast,
zo is ze echt wel overzichtelijk.

Eind vorig jaar las ik het bekende "Blogboek" van Kelly Deriemaeker.
Ik vond er wel goede tips in staan.
Sindsdien heb ik weer meer plezier in het bloggen.


Neem dus maar eens een kijkje in de tabbladen hierboven.
Zo'n grote schoonmaak, dat geeft toch altijd veel voldoening.
En deze keer zetten mijn kinderen het binnen het uur niet terug overhoop ;-)

vrijdag 22 januari 2016

Spel-review: Fruttirelli: gegarandeerd ruzie!

Een jaar geleden kregen we van één van de peters van onze kindjes 
het spel Fruttirelli van Selecta.
Zelf had ik er nog nooit van gehoord
maar het zag er een tof spelletje uit.

De spelonderdelen zijn heel mooi ontworpen:
mooie houten diertjes en dennenbomen
en een aantrekkelijk spelbord:


Het concept zit ook goed in elkaar:
elk diertje moet eten op zijn rug verzamelen en dat naar zijn hol brengen.
Diegene die het eerst een appel, een framboos en een champignon
tot in zijn holletje brengt, is de winnaar.


Er kunnen vier spelers meedoen:
ofwel ben je de haas, de egel, de das of het eekhoorntje.
Iedereen begint in het midden.
Om beurten gooi je met de dobbelsteen
en mag je verder stappen.
Kom je op de tegel met de appel, mag je een appel op je rug nemen.
Kom je op een tegel met een boom, mag je een boom verplaatsen.
Zo kan je anderen hinderen op weg naar voedsel of op weg naar hun hol.
En daar begint de miserie...
Bij elke boom die verzet wordt,
beginnen onze kindjes te kibbelen.
En dat is dan nog maar een eerste ruzie-element.
Nog veel erger is het feit dat ze eten mogen stelen van elkaars rug!
Als ze op dezelfde tegel komen,
mag diegene die er laatst opkomt
voedsel van de andere nemen als hij dat nog niet heeft.


Heeft de eekhoorn bijvoorbeeld alleen een appel
en komt hij op een tegel waar de haas al staat
met op de rug van de haas een framboos?
Dan mag die eekhoorn die framboos stelen van de haas.
Uiteraard breekt hier dan de hel los:
"Je mag dat niet pikken, ik heb daar kei lang voor gespaard!"
"Maar ik was bijna aan mijn hol, nu moet ik helemaal terug!"
"Dat is nu al de tweede keer dat er iemand eten van mij steelt,
dat is niet eerlijk, ik doe niet meer mee!"
"Nee, die boom niet daar zetten, dan ga ik uw appel komen pikken, hoor!"

Gezellig, hè?  :-)
En toch spelen we het spelletje redelijk vaak.
Zo leren ze wat de impact van één zet kan zijn voor de ander.
Zo leren ze dat de ene moment alles hen nog voor de wind gaat
en ze een tel later heel hun tocht moeten herzien.
En het belangrijkste dat ze leren: dat het maar een spel is
en dat ze tegen hun verlies moeten leren kunnen.


Fruttirelli, van Selecta
2 tot 4 spelers.  Vanaf 4 jaar.
Verkrijgbaar in alternatieve zelfstandige speelgoedzaken.

woensdag 20 januari 2016

Mijn grootste culinaire mislukkig: hazelnootpasta

"Choco" maken, dat kan toch niet moeilijk zijn?
In gekochte choco zit ontzettend veel suiker
en ook palmolie en nog massa's andere rommel.
Terwijl cacao en hazelnoten wel gezond zijn.
Dus ging ik zelf aan de slag.

Ik verzamelde receptjes om zelf hazelnootpasta te maken.
Die begonnen telkens met het vermalen van hazelnoten tot poeder.

Dus liet ik mijn sterke keukenrobot (Kenwood major premier) draaien,
wel 30 minuten lang
maar hij kreeg ze niet fijn.
We stopten dan maar alles in de blender
die de hazelnoten redelijk zacht maalde.
Hier en daar zaten er nog wat brokken in
maar ik had toch al een deel poeder.

Ik voegde er kokosolie en cacaopoeder bij.
Dat ziet er lekker uit, hè?


Het was niet te eten, verschrikkelijk!

Ik probeerde het eerst op te lappen met wat melk
maar de choco was nog steeds niet echt smakelijk te noemen.
Dan voegde ik er maar honing bij
maar ook dat gaf geen opwaardering aan de smaak.
Niemand lustte mijn choco, ikzelf evenmin.
Dit was echt wel mijn grootste culinaire mislukking!
Zonde van al die hazelnoten...

Dat was half december 2015.
Enkele dagen later had mijn man kerstfeestje op zijn werk.
Ze moesten 'secret santa' spelen voor een collega
en een cadeautje van 2,5 euro voorzien.
Nu is 2,5 euro een peulschil waarvoor je niet veel meer vindt
dus gingen veel collega's zelf aan de slag.
Mijn man kwam thuis met een hemels cadeautje:
een pot zelfgemaakte bio-choco!
En lekker dat die was!
Op kerstdag was de pot al bijna leeg:






De lieve collega gaf ook nog de ingrediënten:
250 gram suiker
250 gram pure chocolade
250 gram boter
2 eieren

De kindjes vonden hem heerlijk!
Er zaten dan wel geen hazelnoten in, maar hij was tenminste lekker!

maandag 18 januari 2016

Afscheid van een thuis

Ik hecht mij niet alleen aan mensen maar ook aan plaatsen en gebouwen.
Vorige week verhuisde mijn vava van zijn boerderij naar een rusthuis.
Zijn boerderij, zijn huis, zijn thuis,
waar hij heel zijn leven heeft gewoond en gewerkt
waar hij geboren is, waar mijn grootmoeder gestorven is.
Zijn thuis die ook van kindsbeen af de thuis van heel mijn familie was,
een plek vol gezelligheid en familiewarmte,
een plek boordevol mooie herinneringen.
Een plek waar ik zelf kind was
en nu ook met mijn eigen kinderen over de vloer kwam.

Ik verzamelde de mooiste foto's als hommage aan deze thuis.
Het is een oud gebouw, dat duidelijk versleten is,
waar de tijd is blijven stilstaan.
Een vleugje nostalgie.






















Dag mooie vloer, dag prachtige architectuur, dag gezellige lange bank,
dag groen geblokte keukengordijntjes, dag keldertrap,
dag stal, dag schuur, dag zwaluwnesten, dag "veureft" (= erf)
dag rode bakstenen met een ziel.

De laatste keer dat we in de boerderij op bezoek gingen,
zei mijn vava - altijd paraat voor een grapje:
"Tot de volgende zitting, wie weet wel op mijn lijkdienst".
Twee weken later bleek er dan eindelijk een plekje vrij in het rusthuis.
Dus daar was de volgende 'zitting'.
Gisteren gingen we er op bezoek met de kindjes
en vava knipoogde tevreden naar me.

De kindjes reageren alle drie anders.
Mie Fantasie vindt het net als ik wel goed voor vava
maar ze vindt het ook jammer 
dat we niet meer naar de boerderij kunnen gaan.
Wielfreak denkt dat zijn opa nu ook naar het rusthuis moet
want die kan nog slechter stappen dan vava
en die heeft ook een ziekenhuisbed.
Mini-mie denkt dat vava op vakantie is.

Het zal hoe dan ook wennen zijn voor iedereen.

Ben jij ook gehecht aan bepaalde huizen of plaatsen?
Ik heb bijvoorbeeld ook een band met het huis waar ik in mijn kindertijd woonde
en waar ik nog veel mooie herinneringen aan koester,
zeker nu ik zelf kindjes heb,
daardoor herinner ik me precies meer, door hen bezig te zien.
Op mijn elfde verjaardag verhuisden we.
Ik ben er sindsdien niet meer binnen geweest
maar wel nog een paar keer aan de deur gaan piepen
Drie weken geleden ging ik er voor het eerst met mijn 3 kindjes zingen.
Die vonden het heel speciaal te mogen zingen aan het huis waar mama vroeger woonde.
Het huis was langs buiten nog bijna volledig hetzelfde
maar binnen was het helemaal verbouwd,
zelfs de deur tussen de hal en de living was op een andere plek.
Ook de vloer en zo was anders.
Alleen de trap naar boven was nog hetzelfde.
Een meisje van ongeveer 11 jaar stond in de deuropening.
Ze was heel enthousiast te horen dat ik daar nog gewoond had.
Leuk, hè?

Live goes on.  De mooie herinneringen blijven.

vrijdag 15 januari 2016

Een simpele boekenkast, zo'n multifunctioneel speelmeubel

Een jaar geleden kocht ik een lage boekenkast
met de bedoeling er een poppenhuis voor playmobil van te maken.
Ik bereidde me goed voor:
pinde ik pareltjes van poppenhuizen.

Dat wilde ik ook doen,
ik ging onze playmobil-meubeltjes een prachtig huis schenken!
Ik had al plakfolie gekocht dat als behangpapier voor de muren zou dienen.
Maar eenmaal de handen uit de mouwen moesten komen,
was ik toch een ietsje minder enthousiast.

Hoe zou ik raampjes maken?
Ik kon toch geen gaten maken en zo die boekenkast vernielen?
En die plakfolie, was dat echt wel nodig?
Zou ik daarmee de boekenkast niet lelijk maken?
Kinderen hebben toch fantasie genoeg om dat behang erbij te dromen?
Zeker als ze willen wisselen van meubeltjes, 
dan zit je daar met keukenbehang in de slaapkamer...

Dus was ik gewoon lui 
en liet ik manlief de boekenkast in elkaar zetten.
Het enige dat ik deed,
waren mijn oude playmobil-dozen openen
en de meubeltjes in de boekenkast schikken.


Het was een hit.
Dagenlang, wekenlang zaten onze kindjes voor die boekenkast.
Ze speelden (alledrie), 
ze verzetten de meubeltjes (Mie Fantasie en Wielfreak),
ze maakten van het gelijkvloers een garage (uiteraard Wielfreak ;-))
Nogal een geluk dat ik geen behangfolie had gekleefd!


Twee maanden heeft die boekenkast hier zo gestaan.
Bijna elke dag kwam er daar eten op tafel,
werd er op mama geroepen,
werden er kindjes in bad gedaan en in bed gelegd.
Zalig om te horen en te zien!

De laatste dagen was de aandacht wat verslapt.
Mini-mie had voor haar verjaardag ander speelgoed gekregen
en twee maanden is sowieso al heel lang om altijd met hetzelfde te spelen.
Dus ging de playmobil terug in de dozen
en etaleerde ik daarnet in de kast enkele lege doosjes van etenswaren
(die ik al maandenlang aan het sparen was)
met ernaast het winkeltje,
een weegschaal, een kassa en enkele winkeltassen.
Ik ben al benieuwd naar hun reactie als ze straks thuiskomen van school!
Dat wordt een weekend vol winkeltjes-plezier :-)


En binnenkort kan misschien de lego naar de kast verhuizen:
alle bouwwerken en voertuigen die zijn opgebouwd.
Dan kan daar weer mee gespeeld worden.
Afwisseling werkt het best!

Heb jij nog andere ideeën waarvoor onze boekenkast kan dienen bij het spelen?




maandag 11 januari 2016

Onze jarige in haar verjaardags-kaatjes-kleed

Vandaag wordt Mini-me 3 jaar!
het Kaatjes-kleed dat ik voor haar genaaid had.
Zijzelf kreeg het pas gisteren te zien.
Haar mondje viel open van verbazing:


Ze wou het direct passen:


en stond dan apetrots voor de spiegel te glunderen:


Dan moest er natuurlijk wat show worden verkocht:



in afwachting van het bezoek.
Er volgde de drukke job van cadeautjes openen:


en taart smullen:


Op de foto hierboven zie je de ijstaart,
het enige dat we niet zelf gemaakt hebben.
Mini-me is namelijk zot van ijs.
Het was de eerste keer dat we ijstaart bestelden;
we hadden ons totaal niet aan zoiets groots verwacht.
Mini-me genoot ervan:


Wij proefden mee (ze was hemels lekker!)
en genoten ook van mijn zelfgemaakt gebak:


de heerlijke chocoladetaart van Sofie Dumont


een plattekaastaart 
(via google kom je er terecht door te zoeken op Maria's delicatessentaart)




Het was een super tof feest.
3 jaar worden is zalig.
Ze zijn zich helemaal bewust van de festiviteiten,
beseffen dat het hún feest en hún kroon is.
We hadden samen naar foto's van haar geboorte gekeken
en van haar vorige verjaardagen.
Ik had haar ook voorbereid met de boekjes van Liesbet Slegers:
"Karel is jarig" over verjaren met het feest thuis
en "Kaatje is jarig" over het feest in de klas.
Dat feest in de klas is vandaag.
Ik had haar gevraagd waarmee ze graag wou trakteren voor haar klasgenootjes:
taart of ijs of cupcakes of pannenkoeken of wafeltjes?
Nee, dat wou ze niet.
Ze wou net als haar grote broer een cake-trein.
Dus trok ik vanmorgen met een wasmand naar school
met daarin een lekker treintje!
Ik ben eens benieuwd of het straks op zal zijn...


Mijn kleine grote meid.
Wat gaat het snel.
Zoals CreativEls in de commentaren bij het kleedje zei:
"ik weet ze nog geboren worden".
Echt, hè.  
En zie haar hier nu op K3 dansen vanmorgen,
al zingend met de juiste tekst en al:


Dat we er maar hard van genieten
en haar vandaag maar hard vieren,
gelukkige verjaardag mijn kleine Mini-me!