Ovenschotel van vergeten wintergroenten

Wat zal ik nu weer klaarmaken?  Ik wilde eens iets anders.  Surfend kwam ik dit recept tegen, een gerecht met enkele groenten die ik niet echt kende: koolrabi en aardpeer.  Het feit dat als bereidingstijd slechts 20 minuten was opgegeven, trok me over de streep.  Ik ging het riskeren!  Aangezien ik vaste klant ben in de Bioplanet was het niet moeilijk om deze vreemde groenten te kopen.

Naast koolrabi en aardpeer had ik ook nog raapjes, zoete aardappel, geitenkaas, appel, citroen, rode uien, honing, rozemarijn en tijm nodig.  Geitenkaas had ik nog nooit gebruikt in een recept dus dat werd spannend.

Het was heel gemakkelijk klaar te maken.  De groentjes zijn vlug geschild en moesten slechts 10 minuutjes worden gekookt.  Ik heb de zoete aardappel mee gekookt, hoewel dit niet in het recept stond, maar ik wilde dat hij echt zacht genoeg was voor onze éénjarige mee-eter.  Over de appel wordt in het recept zelf niet meer gesproken.  Ik heb hem niet meegekookt maar gewoon mee in de ovenschotel onder de groentjes gemengd.  De noten liet ik achterwege, de honing heb ik er wel over gestrooid. 
Vijftien minuutjes in de oven en klaar!

En dit was het resultaat:

Het was ontzettend lekker!  Ik kan niet zeggen wat het lekkerste was; gewoon het geheel; de afwisseling van smaken die toch bij elkaar pasten.  De geitenkaas die verrassend lekker was.  De stukjes appel die het geheel een zoete toets gaven.  Ook de kleurtjes waren tof met het oranje van de zoete aardappel tussen de verschillende soorten wit en beige.

Maar de kindertjes...  Die hebben helaas een andere smaak dan ons.  Ze hebben er alledrie niet tot nauwelijks van gegeten.  Mijn zoon had in de koelkast nog penne zien staan van de dag voordien en zei: "ik wil enkel penne en niet vieze groentjes".  De laatste tijd wil hij nauwelijks nog groenten eten.  Enkel rauwe komkommer, tomaat en paprika en gekookte broccoli, spinazie of bloemkool wil hij nog.  Zelfs geen worteltjes!!  Geen spruitjes, oké, maar ook geen courgette, geen paprika, geen champignon, geen prei, geen witloof, geen schorseneer, geen aardpeer, geen koolrabi, geen pastinaak, geen (knol-)selder, ... En verwerken in puree, daar trapt hij niet in... Hij wil zelfs niet meer proeven.  Hoe doen jullie dat?

Ze was lekker

onze eerste eigen bloemkool uit onze serre.  

Hier werd ze nog schattig bevonden maar ondertussen was ze al weer hard gegroeid, klaar om gegeten te worden!  

Ze lijkt wel veel kleiner dan ze is doordat de groene bladeren veel groter zijn dan bij winkel-bloemkolen.

Ze was uiteindelijk maar een beetje kleiner dan winkel-bloemkolen.  Maar wel véél lekkerder, eventjes gekookt in een ietsie pietsie water.  Een uur nadat ik ze had afgedaan, zat ze al in ons buikje!  Helemaal op, dat spreekt vanzelf!

In den hof

In den hof staat het ook niet stil.  

De eerste bloemkool in onze serre is bijna klaar om geoogst te worden.  

De zonnebloemjes (rood omlijnd) en courgetteplantjes (paars omcirkeld) komen piepen.

Onze kippen staan al evenmin stil.  

Alhoewel.  Eentje toch wel.  Onze witte Engelse kip (de rechtse) met de originele naam Cacao kloekt regelmatig.  Dan blijft ze op de nest eieren zitten met de bedoeling die uit te broeden maar zonder haan in ons kiekenkot gaat daar natuurlijk niet veel uitkomen.  Mijn schoonouders leerden ons daarvoor een goeie truk: zet het beest 2 nachten met haar billen in 't water en ze zal wel terug rond scharrelen als een gewone kip.

Hier onze "kippengevangenis": een mand met een beetje water, daarbovenop een stevig afdeksel om te beletten dat het beest ontsnapt.

En zo kwam Cacao na 3 dagen en 2 nachten uit haar waternest.  Met alleen natte poten en natte billen.  De eerste keer - enkele jaren geleden - was ze kletsnat, ocharme het beest.  't Is en blijft natuurlijk een stom kieken.  Bij haar moeten we dat een paar keer per jaar doen.  Bij onze andere kippen hebben we dat (nog) nooit moeten doen.  Benieuwd naar hun originele namen?  Tira en Misu waren onze eerste kippen en sinds vorige zomer hebben we Davita en Mon erbij.