Foto-handleiding: DIY Tafeltent

Een tafeltent maken is helemaal niet moeilijk.

Met deze foto-handleiding kan elke beginnende naaister aan de slag.

Ik leg je stap voor stap uit hoe ikzelf tewerk ging

bij het maken van onze prachtige tafeltent:

Je maakt je tafeltent zo simpel of uitgewerkt als jij wil.

Ik koos voor een boom, een brievenbus en een raampje,

maar jij kan helemaal zelf kiezen wat je creëert.

Eerst meet je natuurlijk je tafel op: de lengte, hoogte en breedte.

Daar doe je overal 5 cm bij voor de naadtoeslag

(2,5 cm aan elke kant dus; 

omdat het zo'n grote en dus zwaardere stoffen zijn, 

nam ik meer dan de gewone 1 cm naadtoeslag).

Je koopt 2x stof voor de lengte maal de hoogte 

en 2x stof voor de breedte maal de hoogte.

Als je daarna nog bomen of zo wil, 

moet je daar ook extra stof voor voorzien

(ik haalde die gewoon uit restjes van eerdere projecten).

Die naai je eerst vast op de goede kant van de stof. 

Daarvoor gebruik je best een zigzagsteek waarbij je over de rand naait.

Wil je een cijfer op je brievenbus, 

dan flock je die er eerst op, 

voor je begint te naaien.

Waar de gleuf van de brievenbus komt te zitten, 

knip je de achterste stof uit.

Langs de binnenkant ziet dat er dan zo uit:

Ook voor een raam ga je op die manier tewerk.

Zorg ervoor dat je raam niet kan gaan rafelen 

door de binnen- én de buitenkant goed vast te stikken. 

Ook hier kan je een zigzag-steek gebruiken.

Als je gordijntjes wil, 

moet je eerst de gordijntjes vast naaien 

en dan pas het raamkozijn!

Eigenlijk is het helemaal niet moeilijk. 

Alleen de grote hoeveelheden stof onder je naaimachine 

is eens iets anders dan gewoonlijk.

Versier je tafeltent zoals jij het wil!

In plaats van randen om te zomen kan je er bijvoorbeeld 

biais met pomponnetjes aan naaien.

Sowieso gaan je kinderen super blij zijn 

met jouw zelfgemaakte tafeltent

en vele uren kattenkwaad uithalen 

zonder dat mama er iets van kan zien ;-)

Tag me gerust op FB of Instagram als je tafeltent klaar is 

dankzij de hulp van mijn tutorial.

Ik ben benieuwd om jouw creatie te bewonderen :-)

Carnaval-outfit: DIY zeermeermin-staart

Voor carnaval wou Mie Fantasie graag een zeemeermin zijn.

Vorig jaar al, maar toen gooide haar griep roet in mijn zoektocht naar de geschikte stof.

Als verrassing wilde ik dit jaar voor haar een zeemeerminstaart maken.

Maar ik had niet zoveel tijd om op zoek te gaan naar stof.

Gelukkig zag ik vorige week op de wekelijkse markt hier in Duffel paarse voeringstof liggen aan slechts 3 euro per meter.

Daar durfde ik wel iets mee proberen.  

En als het mislukte, zou ze niet ontgoocheld zijn want ze wist van niks.

Dan kon ze net als vorig jaar als bruid gaan, of misschien wel als Urbanus of zo.

Maar zoals jullie kunnen zien is het aardig gelukt

en mocht ik vanmorgen een prachtige - en vooral stralende - zeemeermin naar school brengen.

Achter haar rug zette ik me aan het naaien.

En hoewel zo'n voeringsstof erg rafelt, viel het best wel mee.

Omdat het niet zo moeilijk is, deel ik graag met jullie de werkwijze

Benodigdheden:

• Stof (hoeveel hangt af van de grootte van je kind en van hoe groot je de staart wil; ik gebruikte 2 meter)
• Opvulmateriaal voor kussens ("mouche" of "moesj" zoals wij zeggen)
• Naaimachine
• Schaar, (patroon-)papier, garen, naald, ...

Stap voor stap werkwijze:

1. Teken op (patroon-)papier een halve staart (alsof je hem van boven naar beneden middendoor zou knippen)
2. Leg die tekening op dubbelgevouwen stof met de vouwlijn in het midden.  Zo zijn je twee uiteinden aan elkaar gelijk en is hij perfect spiegelbaar.
3. Knip de stof uit en naai ze met de goede kanten op elkaar dicht, met uitzondering van een ruim keergat bovenaan.
4. Trek heel de staart voorzichtig door het keergat.  Als je de puntjes er niet mooi uitgeduwd krijgt, kan je voorzichtig met een potlood erin duwen tot het een mooie punt wordt.
5. Vul de staart met opvulmateriaal voor kussens en verdeel dat gelijkmatig over de staart maar niet tot bovenaan vol
6. Naai de bovenkant met de hand dicht
7. Dan bekom je dit en krijgt je kind stralende oogjes :-)
   
   
   
8. Vervolgens maak je de rok.  Ik maakte een simpele rok met elastiek en naaide er een extra voorpand aan vast dat iets korter was dan het achterliggende voorpand.  Voor de juiste afmetingen moet je je kind goed meten en de staart eens voorhouden om te zien hoe laag/hoog die komt.
9. Naai de staart vast aan het extra voorpand.  En klaar!
   

Dat was gisterenavond.  

Glunderend stond ze voor de spiegel met een huidkleurige t-shirt en kousenbroek eronder.

"Mama, ik wil eigenlijk ook een bikinietje van dezelfde stof."

Oorspronkelijk verkondigde ze dat ze er een topje ging boven dragen.

Maar we hadden nog stof over, 

dus kon ik nog wel proberen om vlug iets in elkaar te flansen.

Een elastiek in een toegenaaide strook stof gepropt,

vier rondjes geknipt, met de goede kanten op elkaar toegenaaid met een klein keergat,

het keergatje open gelaten want dan leken het precies schelpen - vond de dochter -

die schelpjes erop genaaid en klaar!

Dat bikinietje gaat vanavond helemaal gerafeld zijn, 

maar de zeemeermin was vandaag dan toch tevreden met haar outfit.

En daar doen we het voor, hè :-)

De jongste is nog steeds grote fan van Kaatje van Ketnet
en liep dus graag nog in het Kaatjes-kleed dat ik vorig jaar voor haar naaide. 

En de zoon wou zich net als vorig jaar als soldaat verkleden.

Dat was dus gemakkelijk.

Als je graag de carnavaloutfits van vorige jaren bewondert:

In 2015 hadden we robots en in 2014 een koe.

En als wie of wat zijn jouw kinderen verkleed?  Naaide je dat ook zelf?

Een zelfgenaaid Kaatjes-kleed voor onze 3-jarige

Maandag wordt Mini-me 3 jaar.

Zondag is haar feestje voor de familie en meter en peter.

Als cadeautje naaide ik voor haar een Kaatjes-kleedje.

Jij krijgt hier al de primeur, net klaar,

voor haar is het nog een verrassing tot zondag!

Ik gebruikte het bovenstukje van Aamurusko zonder sierstrookjes 

(uit 'Ottobre' 6/2012, mijn enige Ottobre trouwens ;-))

en naaide er een cirkelrok aan.

Als bovenstofje voor de rok gebruikte ik tule.

Eigenlijk moest dat organza of een ander soort stofje zijn.

Alleszins geen tule.

Maar toen ik in de winkel stond

- ondertussen al meer dan een jaar geleden -

en die rode en gele blinkende stof zag,

wou ik prompt een Kaatjes-kleed maken.

Hoe zo'n kleed er juist uitzag,

wist ik niet van buiten.
Was het niet met geel, rood en oranje?

Van die blinkende stof hadden ze geen oranje,

maar ze verkochten wel oranje tule.

Dus is het dit geworden

en moest ik het ermee doen.

Als het er maar een beetje op lijkt,

onze kindjes zijn niet zo kritisch

en onze verkleedkoffer evenmin ;-)

Grootste twijfel:

Zou ik de riem als tussenstuk tussen het bovenstuk en de rok naaien

of hem er pas helemaal laatst op stikken met een zigzag?

Het is het tweede geworden.  

Gelukkig maar, want ik had een rechte riem voorzien

in plaats van eentje die mee de golving volgt.

Dat zou totaal fout gelopen zijn!

Dit was mijn oorspronkelijke riem...
Het gouden stofje bleek toch niet zo mooi te passen
en de 'medaille' was veel te groot,
dus knipte ik de rode cirkel er gewoon uit
en naaide hem op een kleinere, gele cirkel:



Leukste bezigheid:
de mooie K knippen en flocken
en ook wel de mouwen inzetten
(oh, wat hou ik van mouwen inzetten,
ik vind dat altijd een beetje toveren)

Nieuwe, persoonlijke uitdaging:

zowel een cirkelrok naaien

als met tule werken

waren voor mij een primeur

Luidste vloek:

op de bies van het bovenstuk, 

nadat ik de sterren er al had opgeflockt.

Het is een verschrikkelijk rotstofje.

Ik heb veel ervaring met stretch-stoffen

en ik hou er zelfs van om ermee te naaien,

maar dit was een ramp.

Het krulde helemaal op...
Mijn bies mislukte totaal:

Maar soit,

ik heb dan maar een nieuw bovenstukje genaaid

en pas helemaal op het einde de sterren erop geflockt.

Dat weet ik dan weer voor de volgende keer :-)
Zo zijn de sterren ook mooier geel 
want tijdens het naaien trokken ze alle rode pluis aan.

Het kleedje deze namiddag in daglicht, nog zonder de sterren.

Ik ben super benieuwd wat Mini-mie ervan gaat vinden.

Ze gaat alleszins blij zijn

want het is een gemakkelijk kind;

ze is sowieso met alles blij :-)

Het wordt nog een drukke maar leuke 3-daagse:

morgen ontkleden we de kerstboom en zwieren we hem buiten

om plaats genoeg te hebben voor het verjaardagsfeestje voor de familie zondag.

Voor dat feestje ga ik uiteraard weer heel wat lekkers maken

maar aangezien de genodigden hier ook meelezen,

ga ik nog niet verklappen welke taarten ik ga bakken.

Maandag viert Mini-me dan haar verjaardag in de klas;

als allereerste van haar klas mag ze 3 kaarsjes uitblazen.

Vandaag was hun klaspop Jules jarig

zodat ze een idee heeft wat een jarige mag verwachten.

Mini-me beseft het hierdoor nog meer:

ze kijkt er al enorm naar uit om op de verjaardagsstoel te zitten,

een kroon te krijgen en dat men voor haar "hip hip hoera" gaat zingen.

"Lang zal ze leven" voor mijn kleine grote meid!

In mijn volgend berichtje mogen jullie 

een verslagje van de festiviteiten verwachten

en een aan-foto van onze jarige in haar Kaatjes-kleedje.

Ik ben benieuwd... :-)



Het wordt ongetwijfeld een leuk weekend!
En dat wens ik ook aan jou!

Het autohemd

Onze Wielfreak vindt hemden saai.

Hemden met ruitjes, stipjes, toffe streepjes of andere leuke patroontjes,

ik krijg ze hem niet verkocht.

Nu wou ik dat hij er voor de communie van zijn zus wel eentje droeg. 

Maar nergens vonden we een naar zijn goesting.

Gelukkig kan ik naaien

en gelukkig had ik nog een tof autostofje liggen,

ook al had ik eigenlijk geen tijd. 

Maar een hemd naaien gaat me steeds vlotter af

dus eigenlijk stak het al bij al nog vlug in elkaar.

Ikke content,

Wielfreak content,

én mooi :-)

Net als vorige keer gebruikte ik het patroontje Lenni uit de Ottobre 6/2012.

En ook deze keer was de kraag volgens het patroon te kort

maar mij foppen ze geen twee keer:

ik had al aan weerszijden vijf extra centimeters ingecalculeerd 

zodat ik geen extra kraag moest maken.

Ik maakte korte mouwen en zoomde het recht af in plaats van met boogjes.

Alles om snel klaar te zijn.

 

Work in progress

Het is hier stilletjes, hè.

Dat betekent dat ik druk bezig ben.

Ik laat je graag al een tipje van de sluier zien.

Het is ontzettend plezant om te maken!

Wordt vervolgd... :-)

Een zacht winterkleedje

Toen ik de cover van de Ottobre 6/2012 voor het eerst zag,

had ik mijn zinnen al gezet op dat zachte kleedje.

De laatste avonden van vorig jaar naaide ik ijverig door

om het af te hebben tegen nieuwjaarsdag.

Ik had het wel wat aangepast:

geen "frullekes" bovenaan en zonder mouwen.

Ik tekende vlug zelf een beleg voor de armsgaten. 

Ideaal voor in de winter: 

met een souspulleke eronder, kousenbroeken en klaar!

Dochterlief koos zelf de stof:

ze ging voor heerlijk zacht, warm nicky velours in het rood.

Zou haar roze fase voorbij zijn?  ;-)

Dat ze mij nu maar veel knuffels geeft, zo zacht :-)

Patroon: Aamurusko uit de Ottobre 6/2012 maatje 116 maar zonder mouwen, onderaan 12 cm verlengd en zonder "frullekes" op het voorpand.

Stof: Nicky velours van Den depot van Het Machien

Een broek voor de zoon

Ik waagde me voor het eerst aan een broek.

Als patroon nam ik de Jacob-broek 

want die zat al langer dan een jaar ongeduldig in mijn mailbox te wachten.

(en ook wel omdat die patroonbeschrijving alles duidelijk uitlegt op beginnersniveau).

Ik ging een broek naaien voor zoonlief,

want hij verslijt broeken aan de lopende band.

Vier jaar is hij, maar met zijn smalle billen en korte beentjes,

durfde ik me niet aan een te grote maat wagen.

En zo kwam het dus dat die broek niet over meneer zijn billen ging.

Tot net voorbij zijn knieën, en verder niet.

Gelukkig heeft hij nog een kleiner zusje.

Ik zoomde de helft van de pijpen in en nu kan de broek toch nog dienen,

zij het dan voor onze jongste.

Gelukkig is die er heel blij mee.

 

 

En de zoon?

Die vindt de broek heel lelijk, 

met die brede pijpen en die lelijke "streep" in 't midden.  

Al chance!

Stof: babyrib, overschot van het vossenkleedje voor Mie Fantasie, uit Kapellen.

Patroon: Jacob, van Zonen09 met gesloten tailleband, zonder gulp, met zijzakken.

Over de dochter die haarzelf een turnzak naaide

"Mama, mag ik ook eens naaien?"

Hoeveel keer had ze die vraag nu al gesteld?

Zo'n machien heeft precies wel aantrekkingskracht,

ook al naai ik zelden als de kinderen wakker zijn.

Maar allez, ze vroeg het op een goed moment:

de jongste deed net een middagdutje

en we hadden niets anders om handen.

Daar gingen we...

Eerst probeerde ze het op een overschotje:

Bange oogjes,

direct gevolgd door euforische oogjes:

"ik naai, ik naai echt!"

Jaja, ze had de microbe te pakken.

Ze wou nóg!

Nu gaat het kind binnen 10 dagen naar het eerste leerjaar

en stond er dus al heel de vakantie op mijn lijstje:

"turnzak naaien"

Ze mocht een stofje kiezen uit mijn voorraad,

ook een bijhorend binnenstofje,

en ze dan zelf knippen met de stofschaar

en spelden

om dan echt te kunnen naaien

We hadden geen oranje garen in huis,

maar ze wou niet wachten,

"dan doe ik het wel met rood"

en zo geschiedde:

Zo kan je dus nog beter zien dat ze het echt zelf gemaakt heeft ;-)

(door op de foto's te klikken, zie je ze groter)

Stof: stoffenspektakel mei 2012

Touw: Den Depot

En hoe zit dat bij jullie?
Vragen jullie kinderen vaak om ook eens te mogen naaien?