Om de twee weken ben ik omkleedmama in het zwembad
om de kleutertjes af te drogen en terug in hun kleren te hijsen.
Zo stond ik vorige week maandag onze Wielfreak in een handdoek te wikkelen,
de dag voor zijn vijfde verjaardag,
toen ik hem tegen de jongen naast hem hoorde zeggen:
"jij mag ook naar mijn verjaardagsfeestje komen, zaterdag."
Ik viel compleet uit de lucht.
Euhm, feestje?
Blijkbaar uitte zoonlief op die manier zijn verlangen
om een feestje te mogen geven.
En ach, waarom niet?
Dus zette ik me enkele uren later aan het knutselen voor uitnodigingen
en bespraken we 's avonds welke vier vriendjes hij zou vragen
om zaterdag te komen vieren.
Donderdag zette ik me aan de voorbereiding.
Prompt kwam ik op het last minute idee om het feestje in het thema "soldaten" te gieten.
Wielfreak is namelijk niet alleen zot van alles met wielen
maar ook van soldaten.
Zelf hou ik niet zo van het leger en ben ik erg pacifistisch ingesteld.
Het moest alleszins een geweldloos feestje worden,
zonder bijvoorbeeld schietoefeningen.
Googelend en pinnend kwam ik heel wat ideetjes tegen
die ik samen sprokkelde tot een leuk feest.
Om te beginnen mochten de kinderen in de tuin
20 soldaatjes met parachute zoeken
die daar gedropt waren voor een speciale missie.
Er waren er zelfs met hun parachute in de takken van de bomen blijven hangen ;-)
Nog een grappig detail:
Wielfreak was er echt mee weg toen ik vertelde
dat er een vliegtuig was overgevlogen waaruit de soldaatjes waren gesprongen.
Geïnteresseerd als hij was, vroeg hij: "Welke kleur had het vliegtuig?"
Hoe kon ik anders dan: "donkergroen" antwoorden? ;-)
De kleuters amuseerden zich met de soldaatjes in de lucht te gooien
en ze naar beneden te zien zweven.
Nochtans waren het maar simpele valschermpjes:
een stukje van een plastic zak,
daaraan cadeaulint
en dat vastgeknoopt rond het lijf van het soldaatje.
Dan volgde het hindernissenparcours:
een stuk zaklopen, dan over de glijbaan, door het raam van het huisje klimmen
en tot slot in de rondjes van de tuinslang springen.
Oorspronkelijk was het nog de bedoeling hen onder een stoel door te laten kruipen
maar het gras was door de ochtenddauw nog kletsnat
(het feestje begon al om 10.30u)
dus hebben we dat onderdeel maar laten vallen.
Vervolgens leerden ze mikken aan de hand van een klassieker:
het blikken werpen bleek een echte hit.
Het voordeel van maar weinig kindjes uit te nodigen,
is dat ze niet lang moeten wachten eer ze aan de beurt zijn :-)
In nog een laatste actief spelletje was een ballon "de bom"
en moesten ze die in de lucht proberen houden
of anders ontplofte de bom.
De ballon speelde het spelletje zelfs mee
want hij is daadwerkelijk ontploft toen hij op de grond kwam ;-)
Gelukkig hadden we nog reserve "bommen" :-)
Ik vond het ongelofelijk om te zien hoe de kindjes in het spel opgingen.
Een ballon in de lucht houden leek me vooraf gezien oersaai
en ik had verwacht dat ze het wel vlug beu zouden zijn
maar ze speelden het heel enthousiast en best wel lang.
Dan was het tijd voor wat rustigere spelletjes.
Op het magneetbord had mijn man een soldaat getekend.
Van een magneet had ik een medaille gemaakt.
De kleuters mochten om beurt geblinddoekt de medaille op het borstzakje proberen plakken.
Ook dit spel wilden ze opnieuw en opnieuw doen :-)
En toen was het al etenstijd.
Zo kwamen we niet eens toe aan nog andere activiteiten die ik voorzien had:
- bewegingsloos kunnen blijven staan op 1, 2, 3, piano
- een verrekijker knutselen van 2 wc-rolletjes
Maar dat was helemaal niet erg.
De kinderen hebben zich allemaal ontzettend geamuseerd.
Het was echt een super tof feestje,
mede dankzij het stralende weer.
Ook de dag nadien - zondag -
konden we ons feestvarkentje in het zonnetje vieren.
We smulden van de heerlijke chocoladetaart
die ik de dag voordien tussen het feestje door had gebakken en versierd.
Het is de "Super chocoladetaart" van Sofie Dumont
met binnenin een laagje chocomousse,
er bovenop ganache en met slagroom een 5.
Veel werk maar ik had ze al eens eerder gemaakt
en ik wist nog hoe lekker ze was,
dus dan is dat al die moeite wel waard.
Om op school te trakteren voor zijn vriendjes in de klas
wou Wielfreak net als vorig jaar een cake-trein.
Waar ik er vorig jaar nog veel prutswerk in stak
door een gewone hotelcake te besmeren met ganache,
pakte ik het dit jaar slimmer aan:
ik kocht een chocoladecake, die is al bruin uit zichzelf.
De zijkanten moesten dus al niet meer ingesmeerd worden met ganache.
Ik gebruikte die wel nog om de versieringen en de wielen te laten plakken.
Dat was al een uurtje minder werk dan vorig jaar! :-)
Zoonlief was er super blij mee,
hij vond hem zelfs nog lekkerder dan vorig jaar.
Het viel bij alle klasgenootjes in de smaak:
we kregen een lege schotel mee terug naar huis.
Op zijn eigenlijke verjaardag werd hij ook nog verwend.
Zalig om te zien hoe blij hij was met zijn nieuwe boek
(vol voertuigen).
En uiteraard moesten er ook toen 5 kaarsjes uitgeblazen worden.
Die prachtige kroon maakte hij zelf op school.
Een fijn nieuw levensjaar, mijn schat van een zoon!
