zondag 27 september 2015

Minion lampionnetje voor de ballonnekesstoet

Gisteren ging in ons dorp Duffel naar jaarlijkse traditie de ballonnekesstoet uit.
Kinderen lopen dan 's avonds met hun zelfgemaakt lichtgevend lampionnetje door de straten,
vergezeld van vele mooi versierde wagens vol ambiance en sfeer.
Afgesloten wordt er telkens met een prachtig vuurwerk.

Op school knutselen ze in de kleuterklassen tot en met het eerste leerjaar een lampionnetje.
Mie Fantasie zit in het tweede leerjaar en viel bijgevolg voor de eerste keer uit de boot.
Dus gingen we thuis aan de slag.
Op Pinterest zocht ik naar originele lampionnetjes maar ik vond niet echt mijn goesting.
De tijd drong en we hadden nog steeds geen idee.
Tot mijn zoontje met zijn meter naar de film "Minions" ging kijken.
Dat was het!  Van een petfles konden we wel een Minion maken!
En hij werd prachtig, al zeg ik het zelf.  Dat hebben we goed gedaan!


Wat hou ik toch van knutselen!  
Die creatieve genen heeft mijn dochter gelukkig ook geërfd. 
Vorig weekend schilderde ze een lege cola-fles geel.


Googelend vond ik dan enkele originele knutselaars die ons idee eerder al hadden uitgewerkt;
altijd handig om van voorbeeldjes te kunnen afkijken ;-)
Toen we maandag op school kwamen, zagen we nog een mooi voorbeeld:
in de klas van Mini-me gingen ze ook een Minion-lampionnetje maken
en de meester zijn voorbeeld-exemplaar hing al afgewerkt te pronken. 
Wat een toeval!


Toen woensdag de verf droog was, zetten we ons voort aan het werk.
We gebruikten dopjes van flesjes met daarin wiebeloogjes voor de ogen.
Van gekleurd papier knipte Mie Fantasie de zwarte band en de blauwe overal. 
Met het lijmpistool plakten we alles vast.



Nog echte knoopjes op de overal, gele ballonnen als armpjes en klaar!


Op school ging er vrijdagnamiddag een pre-stoet uit voor de jongsten
waar Mini-me haar zelfgemaakte bouwvakker-minion toonde
en Wielfreak zijn gevarendriehoek met werkmannen showde.
Het thema van de school was dit jaar namelijk "bouwwerken"
aangezien de school één grote bouwwerf is door de verbouwingen.


Thuis oefenden ze in de donkere badkamer het liedje "Kèske in de lanteirn"
dat ze alle drie uit volle borst meezongen;
het filmpje ervan postte ik op youtube:  https://youtu.be/_JUMX2abWQU


En toen het buiten donker werd, 
moesten ze natuurlijk ook zien welk effect dat had op hun lichtgevende knutselwerkje :-)
(de jongste lag toen al uitgeteld in bed - naar school gaan is ontzettend vermoeiend ;-))


Op de echte ballonnekesstoet was Mini-me wel nog klaarwakker;
dankzij haar middagdutje heeft ze het kunnen uithouden zonder traantjes tot 23u30.
Ze heeft zelfs een groot deel van de stoet haar buggy afgewezen
en flink mee gestapt, daarbij trots haar lampionnetje dragend.
Zó schattig!

 

We hadden de kindjes warm aangekleed,
vooral Wielfreak die dit jaar op de kar van de school mocht zitten.
Aangezien het thema "bouwwerken" was,
verkleedde hij zich met een bouwvakkershemd boven zijn jas
en de obligatoire helm:


op de kar: 


de bouwvakkerskar van school met heel de derde kleuterklas erop:


de versiering aan de school:


Ja, minions zijn duidelijk in :-)
Het was een geslaagde ballonnekesstoet,
al waren de kindjes wel wat bang van het vuurwerk nadien
en lagen ze pas om 23u in bed.
Maar het was heel mooi weer 
en we hebben er allemaal van genoten!



dinsdag 22 september 2015

Binnenkijken: de kinderkamer

Net als in de keuken en de hall
kozen we voor een opvallend behangpapier in de slaapkamer van de kindjes.


Vier jaar hangt dit papier nu al aan de muur en ik ontdek er soms nog iets nieuws in.  Het heette fairy tales, geloof ik.  Je kan er een hele tijd naar blijven kijken, echt iets voor een kinderkamer.


We combineerden het met het bijhorende rode houtachtige papier  



Eerst wou ik graag een wit vogelkastje aan die muur hangen maar nu wil ik het graag zou houden.   Bovendien staan er momenteel twee kleerkasten in omdat de zolder nog niet af is, dus is er eigenlijk geen effen muur vrij om iets aan te hangen.  De twee vrije muren zijn die met het bedrukte behangpapier.  Ideaal om er ten volle van te kunnen genieten!

Hebben jullie ook behangpapier in de kinderkamer of zijn de muren geverfd?
Is er iets speciaals qua decoratie wat jullie kinderkamer(s) iets extra geeft?


dinsdag 15 september 2015

Daar gaan mijn goede voornemens...

1 september 2015.  Daar keek ik al maanden naar uit.
Voor het eerst in ruim 6,5 jaar zou ik overdag alleen thuis zijn.
Eindelijk enkele uurtjes rust om eens te kunnen doorwerken.
Eindelijk tijd om eens iets gedaan te krijgen
in plaats van continu in de weg te worden gelopen
door een peuter die houdt van
wasmanden en kasten uitladen,
naar boven ontsnappen
en plasjes achterlaten op de vloer,
om maar enkele dingen te noemen.

Sinds april deed onze jongste geen middagslaapjes meer.
Sindsdien telde ik dus al af tot haar eerste schooldag.
Een heel to-do-lijstje had ik klaar:
de garage opruimen,
alle kleerkasten onder handen nemen,
de keukenkastjes uitkuisen,
in het speelgoed rommelen,
fotoboeken afwerken,
naaien
...
Alle werkjes bleven liggen en werden uitgesteld tot september,
dan zou ik er wel tijd voor hebben.
Dus genoot ik nog even van de volle aanwezigheid van de kindjes.
De twee vakantiemaanden zijn voorbij gevlogen.
We spendeerden uren in speeltuinen, op uitstap
en lieten veel vriendjes komen spelen.
Voordien hield ik onze jongste leuk alleen bezig:
we puzzelden, speelden de gemakkelijkste spelletjes, tekenden,
gingen zwemmen, maakten fietstochtjes en deden samen boodschappen.

Maar half augustus kreeg ik last van bekkeninstabiliteit.
Tijdens mijn drie zwangerschappen heb ik daar serieus van afgezien.
Bij de middelste zwangerschap ben ik zelfs in een rolstoel beland.
Na elke zwangerschap had ik telkens nog enkele maanden wat last
maar het beterde altijd vlug.
En nu zit ik plots terug opgescheept met die bekkeninstabiliteit,
zelfs zonder zwanger te zijn.
Al vier weken zonder een idee te hebben wanneer het weer betert.
Mijn osteopaat raadt me aan om veel te wandelen
en alles zo symmetrisch mogelijk te doen.
In de vakantie heb ik inderdaad wel minder gewandeld;
in het gewone schoolritme stapte ik na school altijd te voet verder naar de bakker.
Dus nu maak ik elke ochtend een wandeling
in de hoop dat ik vlug terug van die bekkeninstabiliteit vanaf ben.
Voorlopig is het nog niet echt beter.
De eerste dagen klikte mijn bekken enkel bij het trappen lopen
maar op mijn slechtste dagen zelfs gewoon al bij het verzetten van een been.
Ik geraak met moeite de trap nog op en af;
in ons huis vol trappen is dat echt wel een ergernis.
Bukken om iets van de grond op te rapen is pijnlijk
en de ochtendrush en koken zijn een ware hel
omdat ik dan vele kleine draaibewegingen met mijn bekken moet doen.
In de auto is het induwen van mijn ontkoppelingspedaal pijnlijk.
Maar ik kan het allemaal nog, ook al geeft het last. 
Tijdens mijn zwangerschap kon ik telkens de laatste 2 maanden niet meer rijden.

Dus blijf ik zo veel mogelijk bewegen.
En vraag ik in de colruyt hulp om iets uit het hoogste rek te halen
in plaats van zelf op dat hoge krukje te gaan staan
(want daar geraakt mijn been niet meer op).
Het zijn de kleinste, gekste, meest onbewuste dingen
waar ik nu bij aanvoel dat ik het voorzichtig moet doen:
op een stoel gaan zitten om mijn schoenen of broek aan of uit te doen
(in plaats van het been op te heffen),
met twee benen tegelijk in en uit de auto stappen
(je ziet er dan uit als een oud madammeke, maar kom).

Dus daar gaan mijn goede voornemens van kasten uit te kuisen
en heel het huis uit te rommelen...
Het kriebelt zo om te beginnen!
Hopelijk wil dat bekken vlug terug mee zodat ik er terug kan invliegen
nu die kleine kindertjes overdag zijn uitgevlogen.

Gelukkig hebben ze een goede start gemaakt
en gaan ze alle drie heel graag naar school.
De jongste loopt zelfs in het weekend met haar boekentasje rond :-)



En ik zet me dan maar rustig aan het naaien,
of fotoboeken maken;
dan kan ik heel die vakantie nog eens herbeleven :-)



donderdag 27 augustus 2015

Brooddozen test: review Sistema, Lunchbots en Skip hop

We zochten nieuwe brooddozen:
Mie Fantasie haar brooddoos was te klein
en Mini-me start volgende week haar schoolcarrière.

Aangezien onze jongste niet van boterhammen houdt,
ben ik van plan om ook andere dingen mee te geven
zoals pastasalade en groentjes.
Dus is een lekvrije brooddoos wel handig.
Een andere vereiste was de soort verpakking:
indien het plastic was, moest het van een 'veilige' soort zijn en vrij van bpa en ftalaten.

Online kwamen we uit bij deze 3 lunchboxen die we in huis haalden:
  1. de Sistema snack attack duo to go
  2. de stalen Lunchbot clicks (large)
  3. de Skip Hop lunch kit


De sistema heeft 1 groot vak
en 2 kleinere vakjes met dekseltjes.
Omdat die dekseltjes nogal moeilijk open te krijgen zijn voor kleuterhandjes,
hebben we die er af gehaald.
Ze is lekvrij, we hebben het getest :-)
We betaalden 5,99 euro.


De lunchbot (wij kochten de large set, 2 stuks van hele grote dozen)
is gemakkelijk te openen
maar heel moeilijk te sluiten.
Mijn zesjarige dochter krijgt ze niet dicht
en ik moet ook heel veel moeite doen om ze toe te klikken.
Misschien betert het wel hoe meer je ze gebruikt
maar voorlopig zag de dochter het niet zitten om ze mee naar school te nemen.
Ze is wel lekvrij, we hebben het getest.
Ik heb ze al aangeslagen om onze salades mee op picknick te nemen ;-)


De brooddoos van Skip Hop heeft ook een lekvrije rand
en clips om dicht te klikken
maar helaas is ze niet zo lekvrij als ze beweren:
we hebben het getest en er sijpelde voortdurend water uit langs de korte zijde...
Dit wordt wellicht veroorzaakt doordat er enkel clips aan de lange zijdes zijn. 
Uit de twee voorgaande brooddozen lekte geen druppel.
Jammer voor die van Skip Hop want ze kost bijna dubbel zoveel als de Sistema;
we betaalden 12,50 euro.



We zijn dus het meest tevreden van de Sistema,
ook al was ik voordien niet zo fan van die vakjes.
Nu ik ze gebruikt heb, heb ik er geen bezwaar meer tegen. 
Ze is lekvrij, heeft de ideale grootte voor onze kinderen 
en is gemakkelijk te openen en te sluiten.
De Lunchbot sluit moeilijk
en de Skip Hop lekt.

Welke brooddoos gebruik jij?

-- niet gesponsord, volledig onafhankelijke review --

zaterdag 25 juli 2015

Familiepark Harry Malter

Enkele jaren geleden raadde een vriendin me aan 
om eens naar het familiepark Harry Malter af te zakken met mijn kroost:
"Dat is echt ideaal voor kleine kindjes.  
Je moet niet wachten tot ze er te groot voor zijn."
Elke zomer vroeg ze me of ik er nu al geweest was
en telkens moest ik bekennen dat we er nog niet geraakt waren.
Nu onze jongste 2 is, vond ik het de tijd rijp om het eens te proberen.
En wow, nu zijn we er even enthousiast over:
wat een gezellig park!


Het is een kleinschalig familiepark en dat merkten we al direct aan de sfeer.
Iedereen is er ontzettend vriendelijk, zowel het personeel als de bezoekers.
Onze jongste werd gestoken door een wesp 
en prompt leende een vrouw ons haar tube insectenzalf om erop te smeren.
Eerder hadden wij ook al aan iemand anders onze zonnecrème uitgeleend
want ze was de hare thuis vergeten.

Het park is mooi ingericht met kabouterhuisjes 
waar je door de ramen naar binnen kan gluren.


Tussen de huisjes en rond de attracties wonen de dieren.


Die diertjes waren er niet alleen om te bezichtigen maar ook om te aaien:
we mochten bij konijnen, geitjes, hertjes, kleine biggetjes en zelfs bij de apen:
zalig!


Een ritje op een kameel was één van de hoogtepunten bij onze kindjes:


Om nog maar te zwijgen over de toffe attracties,
allemaal op kleutermaat:


een "aquaplay" in het echt: een parcours met verschillende bootjes.
Voor kinderen van 2 tot 6 jaar dus dat kwam net goed uit :-)
Dat hebben ze wel 6x gedaan, uiteraard telkens in een ander bootje :-)


een zweefmolen, heerlijk genietende gezichtjes!


een spiegelpaleis voor grappige familiekiekjes :-)


en dan de mega coole speeltuin, wat een paradijs!
 

Er was ook nog een mooie circusvoorstelling in een echte circustent.
Zalig om naar de verwonderde oogjes van onze kindjes te kijken
tijdens de hondenshow of de goochelacts.

Ja, we hebben genoten van onze dag!
Enig nadeel was dat er veel wespen waren.
en dat de grond er erg stoffig is 
zodat we verschrikkelijk vuile voeten in onze sandalen kregen.
Er zijn ook niet zo veel toiletten en luiertafels heb ik niet gezien
maar voor de rest is het een super gezellig park,
ideaal voor een daguitstap met kleuters. 

Tip: wij namen onze picknick mee 
en mochten onze frigobox in de auto laten staan
om hem pas 's middags te gaan halen:
zo moesten we er niet een halve dag mee rond sleuren.

Hier zien ze ons nog terug!
Wat een super tip van mijn vriendin.
Andere toffe uitstapjes die we al deden vind je hierboven onder "Buitendeur".
Hebben jullie ook nog zo'n geweldige tips?

maandag 20 juli 2015

Gekke collages maken: ideaal knutselplezier voor regendagen!

"Mama, ik verveel mij..."  
"Lees dan een boek"  -  "Maak een tekening" - "Schrijf in je dagboek" - ...
"Nee, daar heb ik geen zin in."

Bovenstaand scenario is hier schering en inslag op regendagen.
Gelukkig heb ik altijd ideetjes achter de hand
om hen na de zoveelste "ik verveel mij"
in gang te zetten met een toffe activiteit.

Zo maakten we vandaag gekke fotocollages uit oude tijdschriften.
We knipten er op los 
en plakten kinderhoofdjes op volwassenenlichamen 
en omgekeerd.
Dit zijn onze resultaten:






Mie Fantasie vond het heel plezant om te maken:


Zelf aan de slag?
Het is helemaal niet moeilijk en je hebt niet veel nodig:
- enkele oude tijdschriften
- schaar, lijm, papier

Daarna maakten we nog gezonde ijsjes voor morgen.
We mixten een banaan en een kiwi, voegden er yoghurt aan toe
en goten ze in ijsvormpjes.





Na een nachtje diepvries is het morgen hopelijk mooi weer
zodat de ijsjes ons een heerlijk lekkere verfrissing bieden!

Hebben jullie je ook leuk kunnen bezig houden in de regen?


donderdag 16 juli 2015

Schattenzoektocht

Gedaan met regenen:
tijd om terug buiten te spelen!
Een toffe activiteit voor buiten is een schattenzoektocht.
Twee jaar geleden hebben we dat al eens gedaan
en onze kindjes spreken daar nog altijd over.
Hoog tijd om nog eens op schattenjacht te gaan!


Dus verstopte ik vandaag een "schat" in onze tuin.
De kinderen mochten ze zoeken aan de hand van schatkaarten.
Ik overhandigde hen een eerste schatkaart
die hen leidde naar een plek waar de volgende schatkaart lag, 
enzovoort.
Zo doorkruisten ze meermaals heel de tuin.  
Kwestie van hen wat beweging te geven ;-)

Aangezien ik niet zo goed kan tekenen,
was dat een extra moeilijkheidsfactor ;-)
(anders is het toch veel te gemakkelijk ;-))

Aan de hand van de foto's kan je mee genieten van de zoektocht:






 



 





"Als je het echt niet weet, kan je het altijd eens aan je zus vragen, hè."
"Toel," wist onze jongste direct te zeggen.
Toch iemand die mijn tekeningen kan ontcijferen ;-)








Ja, Wielfreak heeft de schat gevonden!!



De schat is een potje met 3 snoepjes erin: voor elk eentje.
Ik had hen nog nooit zo blij gezien om een snoepje ;-)
De zoektocht is toch zoveel leuker dan het resultaat.