Koken met kinderen: zelfgemaakte kroketten

Onlangs werd ik de eigenaar van een echte Millecroquettes 

en die moest ik natuurlijk eens uittesten.  

De kindjes wilden graag meedoen.  

Pret verzekerd!  En gesmos natuurlijk ook ;-) 

Zie ze eens glunderen:

Maar het begon natuurlijk met het "stampen" van de petatjes tot puree.

 

 

 

 

Het gesmos viel al bij al nog mee: de tafel lag bezaaid met paneermeel en bloem 

maar op de grond was het nog redelijk proper.

De kroketjes hadden grappige vormen (van erin te knijpen)
maar het belangrijkste: ze waren heerlijk!  

Ik zwierde er een zelfgemaakte vol-au-vent bij 

en met wat veldsla hadden we een heerlijke maaltijd: precies feest!

Misschien toch nog vertellen dat de kindjes per sé ook wilden petatjes schillen

maar dat het bij allebei niet zo goed is afgelopen.
De traantjes waren vlug gedroogd,

enige getuige is nog hun plakkertje:

Toen de dochter net geen 2 jaar was,

maakten we ook al eens kroketjes
(met het machien van mijn moeder).

Dat was even grote dolle pret:

Ze wist er niks meer van.  

Straf, hè; voor mij was het precies gisteren...

Van kleins af aan helpen ze hier graag in de keuken.

En bij jullie, koken jullie vaak samen met de kindjes?

Zelfgemaakt zoekboek + Give away

Op Pinterest doe ik vaak toffe ideetjes op voor mijn kinderen.  

Na het duplo-doolhof en de gezichtjes van klei heb ik nu ook een zoekboek gemaakt.
(of "I Spy" in het Engels)

Ik fotografeerde ons speelgoed en andere huis-tuin-keuken-dingetjes met een heleboel bij elkaar.  

Een vijftal exemplaren uit die hoop fotografeerde ik telkens apart.  

De spulletjes van foto 2 moeten dan gezocht worden uit foto 1.

Zo maakte ik veertien setjes van foto's.

Er is ontzettend veel tijd in gekropen maar het was heel plezant om te doen.  

Alles passeerde de revue: duplo, knuffels, haarrekkertjes, ...  

Dat leverde soms leuke groepsfoto's op:

Alle foto's samen vormen nu een zoekboek voor onze kindjes.  

Ze vinden het tof om hun eigen spulletjes te herkennen en die in de massa te zoeken.  

Ook zien ze dan speelgoed waar ze al een tijdje niet meer mee gespeeld hebben, 

halen ze dat terug boven en zijn ze weer een uurtje zoet met spelen.

Ik gaf de foto's in een fotoboekje als cadeautje aan de klas 

bij een verjaardag van één van onze kindjes.  

Het was een succes bij alle klasgenootjes!  

Zoekboeken zijn weer helemaal in

en het is ook gewoon plezant om naar te kijken. 

GIVE AWAY:

Nu heb ik nog twee setjes van de foto's extra laten afdrukken.  

En die doe ik aan jullie cadeau.  

Als je ze dan in een fotomapje steekt, 

heb je zelf je eigen zoekboek! 

De twee setjes zijn identiek.

Eentje wordt hier op de blog verloot 

en het andere via facebook.

Je kan dus tweemaal meedoen om je kansen te verhogen.

Wat moeten jullie doen om via mijn blog kans te maken op deze prijs:

• Volger worden (of dat reeds zijn)
• Hieronder een reactie achterlaten.
• Als je de give-away-foto deelt op je blog met een link naar hier, krijg je een extra kans.  Laat het dan wel even weten in je reactie.

OF via Facebook:

• Op Facebook volger worden van Villa Speelmama
• Like de foto van de give away
• De foto van de give away openbaar delen (anders kan ik niet zien dat je hem gedeeld hebt)

Meedoen kan tot en met donderdag 24 april.  Veel succes!!

Nieuwe lay-out

Ik had eens zin in een nieuw kleedje voor mijn blog.  

Een nieuwe hoofding en nieuwe kleurtjes.

Wat vinden jullie ervan?

Twee retro-kleedjes

Ik hou van retro-stofjes!  Dit is mijn laatste nieuwe verovering
en ik kon het niet laten om er direct de schaar in te zetten
voor een zomerjurkje voor mijn twee dochters.  

Net echt uit de jaren '70:

Ik hou ervan om nieuwe naaitechnieken uit te proberen bij elk nieuw kledingstuk dat ik maak.  

Hier mijn allereerste kraag aan een kleedje:

 

Ook deed ik hard mijn best om het patroon te laten doorlopen 

waar de twee achterpanden aan elkaar genaaid zijn:

Beide kleedjes zijn voorzien van deze retro knopen:

Patroontjes: zelf getekend.
Voor de kraag maakte ik gebruik van Ottobre 6/2012, Tähkäpää jurk

Stofje: kringwinkel

Knopen en biais: de markt

Gelieve de foto's van mijn kindjes niet te pinnen,
daarom heb ik onderstaande foto's voorzien:

En het zonnetje was al direct van de partij om het te kunnen dragen!

14 maanden en ze weet wat ze wil...

Hier had ze alles uit het poppenwagentje gehaald,
er zelf in gekropen en het dekentje over haar gelegd.  

Dan keek ze zo heel verleidelijk van:
"ga je een wandelingetje met me doen, mama?"  ;-)

 

Ja, ze weet wat ze wil!  

Deze namiddag was het gestopt met regenen, 

dus wou ze naar buiten.  

Praten stelt nog niet veel voor 

maar met haar jas aan de deur gaan zitten "koppen"

is even duidelijk, toch?

Ja, onze kleine meid wordt groot...  

Dat ondervind ik ook in haar spelen.  

Zalig om haar bezig te zien:

De treintjes naar beneden laten rijden:

  

Boekjes lezen:

Pop - al smakkend - eten geven:

Haartjes drogen van pop:

Natuurlijk zit er ook wat kattenkwaad in
en ligt heel het huis continu bezaaid met speelgoed.  

Maar da's eigenlijk heel normaal.  

En ze zijn maar één keer klein.

Piep! :-)

Ovenschotel van vergeten wintergroenten

Wat zal ik nu weer klaarmaken?  Ik wilde eens iets anders.  Surfend kwam ik dit recept tegen, een gerecht met enkele groenten die ik niet echt kende: koolrabi en aardpeer.  Het feit dat als bereidingstijd slechts 20 minuten was opgegeven, trok me over de streep.  Ik ging het riskeren!  Aangezien ik vaste klant ben in de Bioplanet was het niet moeilijk om deze vreemde groenten te kopen.

Naast koolrabi en aardpeer had ik ook nog raapjes, zoete aardappel, geitenkaas, appel, citroen, rode uien, honing, rozemarijn en tijm nodig.  Geitenkaas had ik nog nooit gebruikt in een recept dus dat werd spannend.

Het was heel gemakkelijk klaar te maken.  De groentjes zijn vlug geschild en moesten slechts 10 minuutjes worden gekookt.  Ik heb de zoete aardappel mee gekookt, hoewel dit niet in het recept stond, maar ik wilde dat hij echt zacht genoeg was voor onze éénjarige mee-eter.  Over de appel wordt in het recept zelf niet meer gesproken.  Ik heb hem niet meegekookt maar gewoon mee in de ovenschotel onder de groentjes gemengd.  De noten liet ik achterwege, de honing heb ik er wel over gestrooid. 
Vijftien minuutjes in de oven en klaar!

En dit was het resultaat:

Het was ontzettend lekker!  Ik kan niet zeggen wat het lekkerste was; gewoon het geheel; de afwisseling van smaken die toch bij elkaar pasten.  De geitenkaas die verrassend lekker was.  De stukjes appel die het geheel een zoete toets gaven.  Ook de kleurtjes waren tof met het oranje van de zoete aardappel tussen de verschillende soorten wit en beige.

Maar de kindertjes...  Die hebben helaas een andere smaak dan ons.  Ze hebben er alledrie niet tot nauwelijks van gegeten.  Mijn zoon had in de koelkast nog penne zien staan van de dag voordien en zei: "ik wil enkel penne en niet vieze groentjes".  De laatste tijd wil hij nauwelijks nog groenten eten.  Enkel rauwe komkommer, tomaat en paprika en gekookte broccoli, spinazie of bloemkool wil hij nog.  Zelfs geen worteltjes!!  Geen spruitjes, oké, maar ook geen courgette, geen paprika, geen champignon, geen prei, geen witloof, geen schorseneer, geen aardpeer, geen koolrabi, geen pastinaak, geen (knol-)selder, ... En verwerken in puree, daar trapt hij niet in... Hij wil zelfs niet meer proeven.  Hoe doen jullie dat?

Verschil in communicatie

Wielfreak begint eindelijk wat over school te vertellen.  Vroeger kwam er niet meer uit dan: "gevallen" of "die heeft mij pijn gedaan".  Maar gisteren vertelde hij echt iets over een activiteit in de klas!  

Ik vroeg hem of ze iets plezant hadden gedaan op school.
"Ja, pannenkoeken gemaakt"
"Oh, hoe heb je dat gedaan?" vroeg ik.
"Met bloem"

Wat een straf verhaal!  Ik wist helemaal niet dat ze pannenkoeken gingen eten.  Er hing ook geen pannenkoekengeur rond hem en zijn brooddoos was toch mooi leeg gegeten.  

Nieuwsgierig als ik ben, checkte ik zijn verhaal vanmiddag even bij de juf:
"Hebben jullie gisteren pannenkoeken gegeten in de klas?"
"Oh, nee..." zei de juf, net zo teleurgesteld als ik.  Het was dus gewoon een verzinsel?
"Hij vertelde dat hij met bloem pannenkoeken had mogen maken" probeerde ik nog even.
"Ah ja," zei de juf.  "We hadden speeldeeg gemaakt met bloem en eieren en daar maakten we vanalles mee en de kindjes verzonnen dat ze pannenkoeken en taartjes aan het maken waren".

Dus toch!
Wat was ik blij!  Hij had ook helemaal niet gezegd dat hij pannenkoeken had GEGETEN, maar dat hij er had gemaakt!  Da's een groot verschil!  :-)

Al zou mijn dochter dat wel heel anders hebben verteld.  Die zou gewoon zeggen dat ze met speeldeeg hadden mogen knoeien en dat ze daar pannenkoeken van hadden gemaakt, "maar zogezegd-pannenkoeken, hè mama".
Misschien leeft mijn zoon nog meer in een kleuter-fantasie-wereld en is mijn dochter gewoon meer realistisch ingesteld?

Zo reden we overlaatst op de autostrade en riep mijn zoontje ineens: "Wij zijn de winnaars!" 
Mijn man, Mie Fantasie en ik vielen uit de lucht.  Winnaars?  Na veel vragen om verduidelijking bleek dat wij enkele auto's waren voorbijgestoken en eerst uit de tunnel waren gereden.  Dus waren wij gewonnen!  Kleuterlogica :-)

Meer grappige uitspraken van onze kindjes onder den toog.