De kers op de taart

Het is zo ver: onze 2 oudste kapoenen zijn grote zus en grote broer.

Ze zijn allebei ontzettend fier en kunnen er niet genoeg van krijgen haar kusjes te geven of "aai" te doen.

De bevalling is vlot verlopen.  De eerste dagen dronk onze kleine meid goed aan de borst - op dag 1 zelfs al direct 8 voedingen.  Maar toch werd ze geel zien en moesten we op dag 5 naar het ziekenhuis om haar 24 uur onder de lamp te leggen.  Nu is ze nog erg vermoeid maar ze wil gelukkig toch al terug meer eten.  We zijn onder begeleiding van een goede lactatiekundige, dus het komt allemaal wel in orde.

Het is wel wennen om terug een pasgeboren baby in handen te hebben.  Zo klein!

Ze lijkt op haar grote zus.  Klaar om de wereld te verkennen, in het kielzog van haar grote broer en zus.
Ons gezinnetje is nu compleet dus we gaan extra genieten van de babytijd van onze kers op de taart!

Aftellen

Nog 2 weken tot de uitgerekende datum.  Spannend!

We hebben de voorbije weken alles in gereedheid gebracht. 

De wieg staat al in de living zodat de kindjes er aan kunnen wennen dat een deel van hun speelruimte wordt ingeperkt.  De eerste dag dat de wieg er stond, kon zoonlief er niet echt afblijven: het ding stond meer te schommelen dan het stilstond!

Ook de babykamer is klaar.  Aangezien we het geslacht op voorhand niet weten - bij al onze kindjes was het een verrassing - is het een neutrale kleur geworden: lime-groen.

De kleertjes liggen klaar in de kast.  Zo klein dat die zijn, ongelofelijk dat onze 2 andere kapoenen die ooit hebben aangehad!  Dat gaat weer wennen zijn, zo'n klein boeleke.  Ik kijk er al enorm naar uit!

Het buikje is dikker dan dik.  

Maar we klagen niet.  We wachten geduldig.  

Ik ben wel heel nieuwsgierig naar hoe ons kindje eruit gaat zien, hoe de bevalling zal verlopen en hoe de 2 oudsten gaan reageren.  Ik verlang ernaar om het in mijn armen te kunnen houden, maar toch ben ik nog niet ongeduldig en valt het wachten best nog mee.  Misschien omdat het - normaal gezien - onze laatste zwangerschap is, dat ik er zo lang mogelijk van wil genieten? 

Het is ook mijn beste zwangerschap, met de minste kwaaltjes.  Ook al is het nu wel zwaar met de zorg voor onze 2 oudsten: het bukken om zoonlief zijn broek op te trekken is moeilijk en de kindjes oppakken gaat niet meer.  Maar het duurt nu echt niet meer lang.

Gezichtjes maken met klei

Nu het vakantie is en mama met haar bolle 37-weken-buik niet meer buiten kan, moeten we ons binnen leuk bezig houden.  Gelukkig bestaat er pinterest voor een schat aan ideetjes!  Ook volgend idee heb ik er ontleend.  De kindjes vonden het super leuk!

Wat heb je nodig?  Een paar potjes gekleurde klei, plastic mapjes en een tekening van een gezicht zonder haar, ogen en mond.  Je stopt een papier met gezicht in een mapje en laat je verbeelding er een mooi gezicht op kleien.  Pret verzekerd!

Hier de dochter haar gezicht.

Nog een snorretje erbij.

Natuurlijk kon ik het niet laten zelf ook mee te doen. 
Dit is mijn gecreëerd gezicht,
waarvoor zoonlief met veel plezier de haartjes creëerde
met de "spaghettimachine" uit de Big barrel.

Door de plastic mapjes is de klei heel gemakkelijk verwijderbaar. 
Het papier lamineren kan ook maar als het gemakkelijker kan,
gaan we daar geen tijd in steken, hè.

Kussenslopen als kerstcadeau

Manlief had al meermaals laten verstaan dat onze kussens dringend aan een hoes toe waren.  Want inderdaad, ze verloren hun vulling.  Met enthousiaste kussengooiers in huis, konden we dat bijna dagelijks constateren. 

Toen ik bij het namen trekken voor het kerstcadeautje de naam van mijn man trok, kocht ik niet alleen het langverwachte boek voor hem maar naaide ik achter zijn rug ook 2 kussenslopen:

En zo zagen de kussens er voordien uit:

Ze waren - net als het salon - nog van mijn grootvader dat hij in 1980 kocht.

En zoals je kan zien, zat er inderdaad wat sleet op.  

Maar het waren nog veel te goeie kussens om weg te gooien. 
Om nog maar te zwijgen van de geschiedenis:
hoeveel familieleden zouden hier hun hoofd niet eventjes op te rusten hebben gelegd?

Dus gewoon een nieuwe hoes en ze zijn weer als nieuw!

Ik naaide ze dicht met velcro aan één kant, zo kunnen ze nog gewassen worden.

Stof: gele fleece van het stoffenspektakel

Onze kerstwensen

Zoals ik eerder al zei, was de fotoshoot voor ons jaarlijks kerstkaartje compleet de mist in gegaan.  

Maar geen probleem, zoals u ziet: hier zijn onze wensen:

En onze zelfgemaakte adventskrans ziet er sinds gisteren zo uit:

Zo speelden wij

Zo speelden wij deze week:

Een zelfgemaakt vormenspel.  Het idee haalde ik op pinterest.
Je verzamelt wat kleine rommel, tekent dit over op een blad en laat je kindje het er dan opleggen.

Zoonlief begreep het direct

en was fier op zichzelf toen hij alles mooi had gelegd.

Hier spelen ze de aflevering van Thomas de trein na waar er een stier op de sporen loopt.

Een lange trein maken met de play-maïs. 
Grote zus noemde vroeger dezelfde slang een rups, een kwestie van interesses :-)

De magische kamer van Barbie:

eerst kijken en als de zus uitgespeeld is, kan kleine broer de poppen te slapen leggen :-)

De kerststal van Little People: als je op de engel drukt, hoor je een kerstmelodie. 
Een succes bij onze kindjes.

"Mama, ik heb ook een baby in mijn buik, het is kindeke Jezus!"

Poppenslaapzak en poppenluier

Nog zo'n 5 weken en dan hebben we hier weer een klein "boeleke".  Ik kan het nog altijd niet geloven en tegelijk ben ik super nieuwsgierig.  Wordt het een broertje of zusje?  Op wie gaat het lijken?  En hoe gaan de grote broer en zus erop reageren?  Spannend!!

Ik denk dat de kindjes wat meer dan anders met de poppen gaan spelen.  "Het leven zoals het is" naspelen.  En moest het niet uit henzelf komen, dan zullen volgende maaksels het wel aanwakkeren.  Ik maakte namelijk een poppenslaapzak en 2 poppenluiers.  Dat krijgen ze dan als cadeautje als de baby er is.

Voor de luiers gebruikte ik een tetradoek.  Ik maakte een grote versie voor de Ikea-pop en een kleine voor de baby Annabel.  Dat zijn hun lievelingspoppen en dan hebben ze er elk eentje.  De sluitingen zijn van velcro.

Inspiratie en een werkbeschrijving haalde ik bij Oon en ik piepte ook even hier. 

Voor de poppenslaapzak paste ik haar patroon aan zodat onze grote bruine pop er ook in kon.

Voor de allereerste keer zette ik zelf een rits in.  Het is er wel aan te zien, maar het is toch maar voor de kinderen, die kijken niet zo nauw.

De stof kocht ik afgelopen zomer op de markt hier in Duffel en de rits vond ik in de kringloopwinkel.

Ik heb er langer over gedaan dan gedacht want uiteraard mochten onze kleine kapoenen het nog niet zien en 's avonds durft zo'n dikke buik al wel eens in de weg zitten om nog te kunnen naaien.  Maar het is af geraakt!

Onze poppenmoeder en poppenvader, alias grote zus en grote broer in spé, zullen tevreden zijn!